Posts Tagged ‘Aπεργία’

Ευρωπαϊκή Πορεία, Έκσο οι Ξένι, Αγοράζω Χρυσό

Ιανουαρίου 28, 2013

noe27

O Γιάννης Πρετεντέρης, εν τω περισσεύματι προσωπικότητας που διαθέτει, το ομολόγησε σε συνέντευξή του στην i-efimerida: «Λέγαμε ψέμματα οτι είναι βιώσιμο το χρέος», για «να μη βλαφτεί η εθνική προσπάθεια»-και στα καπάκια πιστεύει ότι τον βρίζουν «επειδή έχει χαρακτήρα».

Το ΔΝΤ, στα πλαίσια του εσωτερικού του soulsearching, ανακοίνωσε ότι η «συνταγή» της λιτοτητας, βασίστηκε σε λάθος υπολογισμούς κι ότι δεν είχαν υπολογίσει ότι αν σου κόψει κάποιος χέρια και πόδια, κατα πάσα πιθανότητα δεν είναι αρκετά ρεαλιστικό να τρέξεις μαραθώνιο.

Παράλληλα, σε εξέλιξη βρίσκεται η δικαστική διερεύνηση για το κατα πόσον μαγειρεύτηκαν τα στοιχεία του ελείμματος, για να μπούμε ντε και σώνει στο Μνημόνιο.

Μια λάθος συνταγή, για μια λάθος διάγνωση, σερβιρισμένη με ψέμματα.

Τρία όπλα με τα οποία θα μπορούσε οποιαδήποτε κυβέρνηση (το ελάχιστο) να διαπραγματευτεί σκληρά, και παρ’ όλα αυτά, η παρούσα, η οποία με αυτή ακριβώς την υπόσχεση υφάρπαξε τη μισερή ψήφο, πλειοδοτεί σε απαρέγκλιτη τήρηση του θανάσιμου φαρμάκου.

Αλλά τι κάθομαι και σου λέω. Σε ακούω στο ταξί, σε βλέπω στο περίπτερο, σε διαβάζω στα σόσιαλ μήντια: το πρόβλημά σου είναι ότι μια κατηγορία εργαζομένων,( δεν εχει σημασία ποιά, αρκεί να είναι μία) δε δέχεται να της κόψουν τον κώλο. Το θαυμάσιο επιχείρημά σου «μαλάκες είμαστε εμείς που φάγαμε το αγγούρι; αυτοί τι είναι, οι έξυπνοι;».

«Μαλάκες» είναι ελαφρύ, μου έρχονται βαρύτερες λέξεις για την περίπτωσή σου, αλλά δεν τις εκστομίζω.

Υπάρχει περίπτωση να πιστέψεις ότι σε βρίζω επειδή «έχεις χαρακτήρα».

Τα μάθατε;(απο πού να τα μάθετε;) Απεργήσαμε

Νοέμβριος 28, 2007

Kαι τώρα που πέρασε η απεργία και δε μπορώ να κατηγορηθώ για σπάσιμο του ηθικού της or something, θα ξαναρωτήσω: τι πρακτικό αποτέλεσμα ακριβώς έχει μια «απεργία δημοσιογράφων»; Αυτό είναι το πιο έξυπνο όπλο που μπορούμε να σκεφτούμε, τόσοι φωστήρες στο επάγγελμα; Την αποχή απο το φυσικό μας όπλο, τη δημοσιοποίηση ειδήσεων; Kαι με πορεία στους δρόμους κιόλας; Tίποτα δεν έχουμε διδαχθεί απο τα μέσα στα οποία εργαζόμαστε; Aπο ποιόν στερήσαμε τί; Ποιόν πιέσαμε; Την κυβέρνηση; Πάρτυ θα έκανε αν κάναμε κάθε μέρα απεργία! Πάς καλά; Μια μέρα χωρίς στριμωγματικές ερωτήσεις, υπονομευτικά editorial και έλεγχο πεπραγμένων; (εεε…τα κάνουμε ακόμα όλα αυτά, σωστά;) Προκαλέσαμε κάποια έλλειψη στο κοινωνικό σύνολο;Μα εφημερίδες δε διαβάζουν, η τηλεόραση έχει κι άλλα σώου να εκπέμψει (η έμφαση στο «κι άλλα») και το ραδιόφωνο είναι μια όαση χωρίς γκαρίζοντες καταγγελτικούς τύπους.

 Δεν μας καταλαβαίνω, ειλικρινά.Τόσες άλλες λύσεις υπάρχουν (άρνηση προβολής κυβερνητικών πεπραγμένων, συντονισμένη δημοσίευση σε αποφασισμένη μέρα του θέματος που μας απασχολεί, μπλόγκς, ένα happening στο πρες ρούμ ή σε μια συνέντευξη κυβερνητικού στελέχους, κάτι…) και οι συνδικαλιστικοί φωστήρες το μόνο που μπορούν να σκεφτούν είναι ένα μέσο πίεσης του περασμένου αιώνα κι αυτό σε δόση-σφηνάκι;