Posts Tagged ‘Εκλογές’

Πρώτες σκέψεις με το αγγούρι στον κώλο.

Ιουνίου 18, 2012

Μπορείς να το δείς από όποια πλευρά θέλεις (π.χ. ότι ο Σύριζα εκτοξεύτηκε σ’ αυτό το ποσοστό ενώ η Ν.Δ. κατάντησε σ΄αυτό το ποσοστό), να κλέψεις εκκλησία με εύκολα αστεία (το κόμμα που σαράντα χρόνια έλυνε κι έδενε θα κατηγορεί τους αντιπάλους ότι «δε θέλουν ν’ αλλάξει τίποτα»), και τέλος, μπορούμε επιτέλους όλοι μαζί να χτυπήσουμε σα χταπόδι τον εύκολο, ενωτικό στόχο της υπόθεσης: το μαλάκα που ΞΑΝΑψήφισε «Χρυσή Αυγή», στέλνοντας στον κάλαθο αναλύσεις  όπως «φταίει η αριστερά που έκλεινε τα μάτια στο πρόβλημα»,  «η τηλεοπτική παρουσία θα τους εκθέσει και θα τους κάψει», και «ο έλληνας δεν είναι ρατσιστής». Κασιδιάρα ψυχή, μαυραγορίτη μου και αργότερα αυθαιρετούχε μου που προσλάμβανες «εναν αλβανό» για να σου μαζέψει τις ελιές και στο τελος της μερας πυροβολούσες με την καραμπίνα «εναν κωλοαλβανό» όταν ζητούσε την αμοιβή του, θα τα λέμε κάθε μέρα πλέον όπου σε συναντάμε, στα λεωφορεία, στα σούπερμάρκετ, στη ΔΕΗ.

Άλλα τέλος πάντων, το ενα, το σημαντικό, το συμπέρασμα που σε πρακτικό επίπεδο θα μας απασχολήσει, παραμένει: η Πόλις είναι σκισμένη στα δύο. Μετά από δυόμιση χρόνια βάδην στην Έρημο, όπου όλα συζητήθηκαν και όλα αναλύθηκαν, κάθε απόχρωση χωνεύτκε σε ένα από δύο χρώματα: Μνημόνιο-Αντιμνημόνιο, κι αυτά ισοφαρίσανε. Καμία απ’ τις δύο προτάσεις δεν έπεισε, κανένας απ΄τους δύο δρόμους δεν επιλέχθηκε.

Brace yourselves για τον αναπότρεπτο εμφύλιο.

Advertisements

ο Φόβος και ο Δήμος

Μαΐου 10, 2012

Image

Θα δούμε πολλά τον περίεργο αυτό μήνα μέχρι τις εκλογές (γιατί θα γίνουν εκλογές, δε μασάω τα «λύση Κουβέλη», είσαστε αρκετά μαθημένοι πλέον στα επικοινωμηντιακά για να ξέρετε ότι το πρώτο ονομα που παίζει είναι πάντα «λαγός» για κάψιμο), οπότε ας πούμε από τώρα τα βασικά:

Ψηφίσατε γενναία σ’ αυτές τις εκλογές, να τα λέμε αυτά. Ξεπεράσατε φόβους, τρομολαγνείες κι εκβιασμούς, και χαρίσατε στους δυνάστες σας αυτή την υπέροχη γεύση μουρουνόλαδου που βλέπουμε στη μούρη τους από κείνη τη μέρα.

Χτίστε πάνω σ’ αυτό, καλλιεργείστε το. Ήδη είδα με στενοχώρια κάποιους από σας να αναρωτιούνται με γνήσιο φόβο «απο πού κλπ κλπ οι μισθοί κι οι συντάξεις» κλπ κλπ. Όχι. Αυτά είναι τα σκιάχτρα που χρησιμοποιήθηκαν μέχρι τώρα για να σε ψήνουν να πέφτεις όλο και πιό χαμηλά με τη δικαιολογία ότι έχει και χαμηλότερα.

Δεν είναι τρόπος αυτός να ζείς. Δεν είναι «άνθρωπος» αυτό.Δεν είναι ελευθερία.

Έκανες μια γενναία κίνηση. Την επόμενη μέρα αν το παρατήρησες, οι «μονόδρομοι» εξαφανίστηκαν και ξαφνικά ΟΛΟΙ συζητούσαν ΟΛΑ τα ενδεχόμενα. Μπλόφαραν πολιτικάντικα; Call their bluff: μην κωλώσεις. Αυτό έχουν μόνο: μια τράπουλα, και μια μπλόφα.

Πάρε εσύ την τράπουλα.

Δεν είναι σίγουρο ότι θα κερδίσεις, αλλά θα είσαι για μια φορά σίγουρος ότι το παιχνίδι θα είναι τίμιο. Σε κάθε περίπτωση, ανεβαίνουν οι πιθανότητές σου.

«Tι θα ψηφίσουμε;»

Μαΐου 3, 2012

Το ότι το ερώτημα τίθεται και ξανατίθεται ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν τις ίδιες πάνω-κάτω απόψεις για το τι είδους κοινωνία θέλουν, είναι ένα δείγμα του πόσο βλαβερή είναι η χρόνια τάση της Αριστεράς προς την πολυδιάσπαση, η οποία χρονολογείται από το 33 Μ.Χ.  όπως υποδειγματικά έχουν δείξει Αυτοί Που τα Έχουν Πεί Όλα:

Mετά από σχοινοτενείς λοιπόν συζητήσεις οι οποίες κράτησαν περισσότερο κι από τη συζήτηση «Mac ή PC;», κατέληξα στην επιλογή του ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με το σκεπτικό ότι είναι ένα αριστερό κόμμα που είναι στα όρια να μπεί στη Βουλή, όχι στα ασφαλή όρια όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ούτε και στη σφαίρα του πρακτικά αδύνατου όπως το ΜΛΚΚΕ-ΠωςΔιάτανοΛέγεται.  Θα πάρω με χαρά λοιπόν το ρίσκο να βοηθήσω προς αυτή την κατεύθυνση ένα κόμμα με το οποίο μεταξύ άλλων κατεβαίνει ένας άνθρωπος που έχω όλη τη βιβλιογραφία του σπίτι μου.

Τούτου λεχθέντος, ψηφίστε ό,τι αριστερό κόμμα θέλετε και (οι υποψήφιοι) περιορίστε όσο μπορείτε για τις επόμενες δύο μέρες τις κλωτσιές στ’ αρχίδια με τις οποίες καταπιάνεστε καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο οι μεν προς τους δέ. Υπάρχει λόγος που είναι αστείο το ‘Περισσότερο κι απ’ τους Ρωμαίους μισούμε το Απελευθερωτικό Μέτωπο Ιουδαίας».

«Κάτσε ρε μονοκόμματε, δηλαδή μόνο Αριστεροί σε διαβάζουν; οι υπόλοιποι που θέλουμε την Ευθύνη και τον Πραγματισμό και την Υγιή Επιχειρηματικότητα στο πηγάδι κατουρήσαμε;»

Για σάς, και μόνο για σας, είναι το πρώτο πόστ μετά από καιρό που δεν θέλω να εικονογραφήσω με γελοιογραφία. Μια και αγαπάτε τον πραγματισμό, πάρτε πραγματισμό. Ανησυχείτε (όχι πολύ πειστικά είναι η αλήθεια) για τη Δημοκρατία μας και για την εξάπλωση της βίας; κι αυτή το ίδιο:

Η Εξουσία στη Φαντασία

Απρίλιος 23, 2012

Καλημέρα σας και καλή βδομάδα από το μάτι του κυκλώνα, όπου γύρω γύρω νεοφιλελεύθερη λαίλαπα και στη μέση έλλειψη φαντασίας.

Μεγάλος cockteaser ο Ιστορικός Χρόνος, αναγνώστη μου, σου υπόσχεται την πλήρη εξήγηση για Τη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα, και ταυτόχρονα κρατάει αυτό το θέλγητρο μακριά απ’ τα λιγούρικα ξερά σου, εσύ είσαι καταδικασμένος να ζείς απλώς την ιστορία, το τι σήμαινε θα στο εξηγήσουμε όταν μεγαλώσεις.

Είμαστε στο σημείο μηδέν της Κρίσεως. Η Κρίση, η Αποκάλυψη, είναι ήδη παρελθόν: μια μεγάλη καταστροφή ήρθε, τσεκ, οι μεγάλες μας βεβαιότητες τέθηκαν σε αμφισβήτηση,τσέκ, οι κοσμοθεωρίες αναμετρήθηκαν ξεσκαρτάρωντας η μία τα τρωτά σημεία της άλλης, τσέκ, και τώρα φτάσαμε στο μή παρέκει όπου καμία καινούργια ιδέα, καμία καινούργια ανάγνωση, κανένας από μηχανής θεός δεν πέφτει στο τραπέζι: κλειδωθήκαμε στο απόσταγμα των επιχειρημάτων μας έκαστος: «αυτονόητες μεταρρυθμίσεις της κοινής λογικής» vs. «νεοφιλελεύθερη επίθεση στο κοινωνικό κράτος». Αυτό είναι, αυτοί είναι οι παίκτες, κανείς δε χρειάζεται και δε μπορεί να κάνει πλέον απ’ το να πετάει κατακέφαλα στον αντίπαλο copy paste: «τα αυτονόητα, αλλά οι Καμένοι και οι Τσίπρες….» vs «οι πραιτωριανοί του καθεστώτος και οι ανάλγητοι τραπεζίτες» ad infinitum.

«Και τι πρόβλημα έχεις με το μανιχαϊσμό ρε αγικτάτορα»; Α όχι, κανένα, μια χαρά είμαι γω, σαν το ψάρι στο νερό, αλλά δεν είμαι μοναχοφάης, και θέλω να περνάει καλά όλη η ανθρωπότητα, μαλακία, το ξέρω, μου χει στοιχίσει άφθονες γκρίζες τρίχες πρίν καν τα 45 μου.

Οι εκλογές που έρχονται είναι οι το σημαντικότερο άχρηστο πράγμα που έκανες ποτέ στη ζωή σου. Άχρηστο γιατί άλλες διεργασίες δουλεύουν παράλληλα, ταυτόχρονα και παγκοσμίως, διεργασίες που δεν περνάνε απ’ το χέρι του κάθε Παπαδήμου, του κάθε Βενιζέλου, ούτε καν της κάθε Λαγκάρντ. (cockteaser ιστορικέ χρόνε, πάλι μας καύλωσες μεσημεριάτικα).

Και σημαντικότερο, γιατί o Iστορικός Χρόνος, πέρα από τσουλάκι, είναι κι η Πουτάνα σου. Τις δικές Σου επιθυμίες ικανοποιεί, και αν καμιά φορά αργεί, είναι για να μεγιστοποιήσει την απόλαυση όταν το ποθούμενο επιτευχθεί.

Αλλά μίνιμουμ προυπόθεση είναι να πείς τί θές.

Αν κάτι χαρακτηρίζει τη σημερινή συγκυρία, είναι η έλλειψη φαντασίας: Τίποτα δεν κρατάει για πάντα, κι όμως κανείς δε δείχνει να μπορεί να το διανοηθεί αυτό σήμερα, κανείς δε δείχνει να μπορεί έστω (πόσο μάλλον να πραγματώσει) μια Ζωή Μετά τον Καπιταλισμό.

Μια άλλη ζωή.

Ένα καινούργιο μωρό.

Για τους Μανομπακογιάννηδες αυτό είναι λογικό: ζούνε στον Ντίκενς κόσμο που ονειρεύτηκαν, το μόνο που μπορούν να ονειρεύονται είναι να τον κάνουν ακόμα χειρότερο.

Η Αριστερά βοηθάει όσο μπορεί σ’ αυτό, με το να παίζει αμυντικά, χεσμένη απάνω της ακομα και στην πιθανότητα να κερδίσει τον πόλεμο και να φτιάξει τον κόσμο που ονειρεύεται. Ακόμα χειρότερα: έχει πάψει να τον ονειρεύεται, ετεροπροσδιορίζεται μόνο με το τι «δε θέλει να κάνουν οι άλλοι».

Ας βάλουμε λοιπόν εμείς ένα χεράκι: ας βοηθήσουμε στη σύλληψη του νέου αυτού μωρού.

Κάντε την Αριστερά πατέρα της εκογικής νίκης. (στη «δουλειά» πάνω, θα μάθει).

Τους άλλους, γαμείστε τους τη μάνα.

Για ποιόν χτυπά η καμπάνια;

Απρίλιος 18, 2012

Ελπίζω να περάσατε καλά στα χωριά, και να κάνατε καμιά αγγαρεία, τουτέστιν να ρωτήσατε την τιμημένη αγροτιά (που σεβόμεθα και τιμούμε αλλά άμα ξαναψηφίσουν δικομματισμό θα τους κάψουμε τις αποθήκες-πάντα με αγάπη, θεία!) το μόνο ερώτημα που έχει σημασία: υπήρχε ζωή πρίν την Ε.Ε.; ή, για να το κάνω πιό συγκεκριμένο, όντως «αν μας πετάξουν έξω» την επόμενη μέρα «δεν θά χουμε γαλατάκι για τα παιδάκια μας και ελείψεις σε βασικά είδη διατροφής»; Νομίζω πως θα ήταν χρησιμη η απάντηση σε φέιγ-βολάν.

Μένοντας σε αυτή την ευχάριστη σκέψη (του φέιγ-βολάν), περνάμε στο επόμενο θέμα μας:
Πήρε το μάτι μου χθες στα σόσιαλ μήντια(ζ) την προεκλογική αφίσα του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί μας απασχολεί η καμπάνια του ΣΥΡΙΖΑ; Διότι δια της ατόπου απαγωγής που θα εξηγήσουμε σε προσεχή πόστ, καταλήξαμε (εγώ, εγώ κι εγώ αλλά απ’ ό,τι βλέπω κι άλλοι που τα γράφουν και πιό σκαμπρόζικα) ότι είναι η μόνη επιλογή ψήφου που δε θα σε κάνει μετά την έξοδο από το παραβάν να αισθάνεσαι παιδόφιλος σίριαλ κίλερ.

Και καταλήγουμε λοιπόν στην επιλογή ΣΥΡΙΖΑ. Κι είμαστε έτοιμοι να επιχειρηματολογήσουμε, να ζμπρώξουμε, να ψηφοθηρίσουμε, τα πάντα όλα.

Κι ύστερα έρχεται η αφίσα:

Bγάλτε σας παρακαλώ νοερά το εκλογικό context και δείτε σκέτο το σύνθημα. Τι εντύπωση σας δίνει το άτομο που το εκστομίζει; Exactly: παρατημένη γκόμενα. Που θέλει μέσω τρίτου να πεί «στο λεγάμενο» «πως είμαι καλά,περνάω μια χαρά, θέλω να του πείς ψέ-μα-τα».

Εντάξει, οι επικοινωνιολόγοι είναι αυτά τα πράματα με κέρατα και ουρές που χρησιμοποιεί ο δικομματισμός για να παγιδεύσει τον χύδην όχλο στην προπαγάνδα του. Οκ, μην τους χρησιμοποιείτε. Αλλά ψυχολόγους, ψυχίατρους, δάσκαλους, καθηγητάδες, ξέρω από πρώτο χέρι ότι έχετε με τη σέσουλα. Δε βρέθηκε κανείς να σας πεί για τις βλαβερές συνέπειες του ετεροκαθορισμού; Για το πόση ηττοπάθεια ζέχνει το να τρέχεις πίσω απ’ τον αντίπαλο, να του επιτρέπεις να καθορίζει την ατζέντα σου αντί να μπαίνεις μπροστά, να λάμπεις αυτόφωτα, να εμπνέεις, να συναρπάζεις, να αφήνεις τους άλλους να προσπαθούν να εξηγούν τη σκόνη σου που αναπνέουν στο πέρασμά σου απ’ την υποδεέστερη ύπαρξή τους;

Είστε η πλευρά του Καλού, αυτό να μας δείξετε, όχι ποιοί είναι οι κακοί, αυτό το ξέρουμε, το βιώνουμε.

Είστε Τζεντάϊ, μην αφήνετε το Άστρο του Θανάτου να καθορίζει την ατζέντα στο γαλαξία.

Νοw let’s blow this thing and go home.

Θα τους πολεμήσουμε στα χωριά

Απρίλιος 12, 2012

Την κοπανήσατε για τα χωριά πουλάκια μου, αλλά χάρη στα αϊ-φονς και τα άντροηντς )σαν καλοί επαναστάτες του καναπέ) θα είστε ονλάιν για να διαβάζετε το αγαπημένο σας μπλόγκ;

Ωραία-σας έχω δουλειά.

Με σκάρτο ένα μήνα μέχρις τις εκλογές, αδράξτε την ευκαιρία να κάνετε εκεί που είστε έργο υποδομής.

Η τιμημένη αγροτιά (την οποία σεβόμεθα και τιμούμε) ως γνωστόν την έχει τη ροπή προς τον προσωποπαγή δικομματισμό, και απ’ ό,τι μου λένε οι απεσταλμένοι μου στην Βαθιά Ύπαιθρο, ετοιμάζεται να την ξανακάνει τη μαλακία.

Κάντε το Πασχαλινό τραπεζι πιό ενδιαφέρον, μη φοβηθείτε να ανοίξετε πολιτική συζήτηση μόνο και μόνο επειδή ο θιός Θανάσης έχει ήδη αρχίσει να γίνεται μπλαβής απ’ το κοκορέτσι, και εξηγείστε τους «στην πλατεία Βάθης τί ζωή περνώ».

Το παρόν μπλόγκ θα κάνει ό,τι μπορεί για τη διαρκεια της προεκλογικής περιόδου να σας εφοδιάζει με επιχειρήματα.

Henceforth, σας χρίζω Απόστολους.

Go forth and multiply!