Archive for Μαρτίου 2013

T.I.N.A.’s είσαι σύ;

Μαρτίου 21, 2013

kikl

Τί σόϊ άνθρωπος είσαι, ρε σύ; Ας δεχτούμε, χάριν της συζήτησης, οτι σου επεβλήθη μια εκβιαστική λύση, ενα ουλτιμάτουμ που περιέχει πόνο, κι άλλο πόνο, και στο βάθος ακόμα λίγο πόνο, και δέχομαι, χάριν της συζήτησης, οτι «δεν υπήρχε εναλακτική».

Ορίστε: έκανα πολλά βήματα πίσω απ΄ό,τι οποιοδήποτε ένστικτο επιβίωσης θα απέρριπτε χωρίς δεύτερη κουβέντα, και σε συνάντησα στα κακοφωτισμένα rape alleys της Θατσερικης T.I.N.A. (There Is No Alternative). Και η απορία μου παραμένει:

Γιατί χαίρεσαι; Γιατί την υπερασπίζεσαι αυτή την επιλογή λες και τη διάλεξες, δε σου επεβλήθη, και λες και σε ανακουφίζει αντί να σε ματώνει;  γιατί ορμάς να σκίσεις όποιον πάει έστω να ψελλίσει ένα «οκ, αυτό το είδαμε, δεν δοκιμάζουμε κάτι άλλο;»;  γιατί έχεις έτοιμο τον κουβά με τα σκατά ενάντια σε οποιονδήποτε διάλεξε άλλον δρόμο και τουλάχιστον ακόμα κι αν πορεύεται στα αγκάθια, το κάνει όρθιος; Για ποιό πράγμα είσαι περήφανος; γιατί έχεις ακόμα ύφος χιλίων καρδιναλίων; με τι μούτρα, όταν άλλοι σου κρατάνε το λουράκι; γιατί δείχνεις να χαίρεσαι με το λουράκι; ΤΙ ΓΕΛΑΣ, ρε μαλάκα; πού είναι το αστείο;

Τα αφεντικά σε χρησιμοποίησαν, σε πούλησαν, και στο επόμενο στάδιο θα σε τουφεκίσουν στην πίσω αυλή, όπως γίνεται πάντα, όπως γινόταν πάντα.

Μέχρι τότε γιατί δεν ψάχνεις τουλάχιστο τρύπα να κρυφτείς, αντί για κασόνι για να αγορεύσεις;

Γιατί δε βγάζεις επιτέλους το ντροπιαστικό σκασμό;

Advertisements

Φραγκοφονιάδες των Λαών

Μαρτίου 1, 2013

004

Δεν είναι πάντως ότι δεν το έχουμε ξαναδεί το έργο.

Οταν έπεσε το Τείχος, μια μερίδα των αριστερών στράφηκε προς (και λάνσαρε την) ΝεοΟρθοδοξία, αποκαλύπτωντας με τον πιό εύγλωτο τρόπο ότι το Σοσιαλιστικό Όραμα, όπως όλα τα οράματα, ελκύει (και) ψυχές με μια άλφα ροπή προς τον Μεσσιανισμό.

Κάτι χρονάκια μετά το Τέλος της Ιστορίας, ηρθε η ώρα να σαλτάρει το άλλο μισό. Ο Καπιταλισμός, κατα το Αφήγημα, επεκράτησε επι του Υπαρκτού επειδή τήρησε την υπόσχεση της Ευμάρειας εν Ελευθερία. Δύο δεκαετίες επικράτησης χωρίς αντίπαλο αργότερα, είναι η σειρά των φιλοκαπιτάλ να σταθούν στα συντρίμμια του κόσμου τους, μη μπορώντας να κατανοήσουν ότι η Υπόσχεση δεν τηρήθηκε, και ότι ζούνε σε έναν καπιταλιστικότατο κόσμο χωρίς ευμάρεια και χωρίς ελευθερία.

Κι έτσι γλυκά μάθαμε με ντροπιαστική ακρίβεια τι είδους ψυχές γοήτευε αυτό το μοντέλο:

Αλλαζονικούς μισάνθρωπους που καθόλου δε σιχαίνονται τον εναγκαλισμό με φασίστες, και που η πεμπτουσία των θεωρητικών τους παρεμβάσεων συνίσταται στο «είσαι πεσμένος και αδύναμος; πάρε και μια κλωτσιά στ’ αρχίδια».

Καλή Άνοιξη.