Archive for Οκτώβριος 2012

Τραπεjunta

Οκτώβριος 28, 2012

σκίτσο απ’ το «Cartoon Movement»

H πεμπτουσία της κρίσης (παγκοσμίως, αλλά εδώ το ‘χουμε παραχέσει) είναι η παντελής στεγανοποίηση της εξουσίας απ’ το λαό υπέρ του οποίου υποτίθεται ασκείται, και η πλήρης απονομιμοποίησή της. Για τους δύσπιστους, παρέχεται πλούσια εικονοποίηση αν τους παραφαίνεται αφηρημένη αυτή η ιδέα: μια σιδερόφραχτη βουλή έγινε ρουτίνα: καλωσορίστε τώρα τον σουρεαλισμό, οι παρελάσεις προς τιμήν κομβικών ιστορικών στιγμών του έθνους, να γίνονται με το έθνος εξόριστο σε διακριτική απόσταση πίσω απο τα κάγκελα και τις κορδέλες μιας Νεκρής Ζώνης, εντός της οποίας, περιτρυγιρισμένη απο αστυνομία και στρατό, μπορεί να αισθάνεται ελάχιστα ασφαλής και κάργα τρομαγμένη, μια χρηματόδουλη ηγεσία.

«Δε μπορεί ο καθένας να κοροϊδεύει το (αναγράψτε όνομα Ιερής Αγελάδας σας εδώ) στο όνομα της Τέχνης

Οκτώβριος 13, 2012

Απ’ το «Παρα Πέντε» γυρω στο 2007 αν θυμάμαι καλα. Το βάζω εδώ για αρχειακούς λόγους αφού θα ξαναρθει στην επικαιρότητα. It always does.

«Η Γερμανή είναι φίλη μας»-σύντομος οδηγός για μια σύντομη επίσκεψη

Οκτώβριος 8, 2012

 

Μια μικρή σούμα, για τους φίλους που συντονίστηκαν τώρα με τη «Δανία του Νότου»:

Aύριο έρχεται στην Αθήνα η Γερμανίδα Καγκελάριος, για το καλό σου: για δώσει στήριγμα/ώθηση στην ελληνική κυβέρνηση να σταθεί όρθια μέχρι να περάσει τα μέτρα που είναι για το καλό σου.

Το πόσο για τ ο καλό σου είναι τεκμαίρεται από το ότι επιστρατεύονται τα παντα και τα κοάλα, από απαγορεύσεις συγκέντρωσης πολιτών ή φήμες περί αυτής, μέχρι ακροβολιστές στις γύρω ταράτσες, ή φήμες περί αυτών. Όλα αυτά για να εμποδίσουν τους πολίτες να υπερβάλουν σε εκδηλώσεις αγάπης και ανοίκειες αγκαλιές ή/και high five προς την υψηλή καλεσμένη, εκδηλώσεις που χαρακτηρίζουν συνήθως τους υποδοχείς ευεργετικών ως προς το βίο τους πράξεων-ελληνιστί «για το καλό τους».

Με την ευκαιρία τεκμέρεται ότι όλα αυτά γίνονται (μάρτυς μου η ΔΗΜΑΡ)  για «την παραμονή μας στην Ευρώπη», όπου Ευρώπη (ή «Ε.Ε.» για να συνενοούμαστε) είναι ο συνασπισμός εταίρων που αποτελείται απο τη Γερμανία, τη Γερμανία και τη Γερμανία, γιατί αν συμμετείχαν περισσότερα κράτη «ισότιμα», δεν θα ερχόταν αύριο πλήρης σημαινομένων μόνη η Γερμανίδα καγκελάριος. Ευρώπη σημαίνει συνασπισμός κυρίαρχων κρατών, απλα για συντομία τα λέμε «Άντζελα».

Ό,τι άλλη απορία έχετε, θα σας φύγει μετά από τρεις τέσσερις βολές από τα οχήματα εκτόξευσης νερού που είναι ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος αντιμετώπισης βρωμιάρηδων όπως οι έλληνες.

Τι άλλο δεν καταλαβαίνεις φίλε μου, εδώ είμαστε για να σου λύσουμε όλες τις απορίες και να σου δέσουμε όλους τους καρπούς.

Δεοντολογία των Πολιτών

Οκτώβριος 1, 2012

Η «Δημοσιογραφία των Πολιτών» αυτοδιαφημίζεται όλο και πιό πολύ ως το υγιές αντίβαρο στην top to bottom καθεστωτική, μονόδρομη, «ενσωματωμένη» δημοσιογραφία των εργολάβων και των συμφερόντων. Και είναι. Κι ακριβώς επειδή είναι, γεννάει και την υποχρέωση που η πνέουσα τα λοίσθια ¨παραδοσιακή δημοσιογραφία» έκανε κουρελόχαρτο: τη δεοντολογία.

Απαίδευτοι ως πομποί, οι περισσότεροι χρήστες των social media μοιράζουν χωρίς δεύτερη σκέψη ο,τιδήποτε είδαν και τους έκανε εντύπωση/συμφωνεί με τις προκαταλήψεις τους/έχει πολλά κεφαλαία και ερωτηματικά. Ακριβώς τα τρία στοιχεία τα οποία κάνουν μπάμ ότι η «είδηση» θέλει διπλοτσεκάρισμα, έρευνα και ξανακοίταγμα.Αλλά εδώ αυτά δεν τα κάνουν ούτε οι «σοβαροί», θα τα κάνει ο χρήστης που κάνει log-in στη ζούλα εν ώρα εργασίας, και με τα pm να του κουνάνε τις λάγνες κόκκινες ειδοποιήσεις τους;

To τελευταίο κρούσμα είναι σχεδον case study: πρόκειται για την είδηση για τον Ισπανό καταστηματάρχη που κάποιες μέρες πριν έδινε άσυλο στο μαγαζί του σε διαδηλωτές που κινδύνευαν απ’ τα γκλόμπς των ισπανικών ΜΑΤ, τα οποία «δεν τον ξέχασαν» και μέρες μετα του έκαναν το μαγαζί λαμπόγυαλο, λέει η είδηση, της οποίας η σπαραχτική εικόνα «έβαλε φωτιά» σε walls και timelines.

Ποιό είναι το πρόβλημα; Ότι ενώ δεν αμφισβητείται η είδηση οτι τελικά τον άνθρωπο τον απαύτωσε η αστυνομία , η δακρυοφίλ εικόνα που περιφέρεται δεν απεικονίζει τον ίδιο. «Σιγά το πρόβλημα ρε άθρωπα-τι σημασία έχει αν η εικόνα δεν ήταν η σωστή, αν η είδηση ήταν αληθινή;»

Τρείς λέξεις: «Κορμοράνος του Περσικού». Κι αν χρειάζεται να επεκταθώ, τότε γάμα τη «δημοσιογραφία των πολιτών», σε καλύπτει υπέροχα η έγκυρη «Εσπρέσσο» και το αντικειμενικό «Πρώτο Θέμα», τι τα θέλουμε «αυτα τα καινούργια μαραφέτια;»

Άλλο παράδειγμα αφορά την «κοπέλα που δεν υπάκουσε στο εγιέρθητου», την αστυνομικό συντάκτη (όχι, δεν ειναι ορθογραφικό)  Νάντια Αλεξίου, η οποία έγινε για κατι μέρες το poster child της «γενναίας αντίστασης στο χρυσαυγητισμό». Και πάλι, ενα ψάξιμο που δεν θα ξεπερνούσε το πεντάλεπτο, θα αποκάλυπτε διάφορες τρύπες στο σενάριο αυτό, και το πρώτο red herring ήταν στο ίδιο το βίντεο, όπου η οικειότητα με την οποία τη ρώτησε ο Μιχαλολιάκος «τι πρόβλημα υπάρχει Νάντια;» έβγαζε μάτι. Στους παροικούντες του τουήτερ, η καλλικέλαδη παπαγαλίαση της γραμμής της ΕΛΑΣ ήταν γνωστή από καιρό, ενώ εύκολα βρίσκεται και το βίντεο απο τη μέρα της δολοφονίας του Γρηγορόπουλου, όπου «ανεπιβεβαίωτα» η Αλεξίου ενημέρωνε τους τηλεθεατές του Alter ότι «οι αναρχικοί έριχναν μολότωφ στους αστυνομικούς».Αλλά αυτά αφορούν απλά γενικώς τη δεοντολογία, πως τεκμέρεται οτι η αστυνομοφίλ συντάκτρια δεν είναι και αντι-Χ.Α. ; Again, μια ματιά στα tweets της στο θέμα της Υπατίας ας πουμε, θα ήταν αρκετά, πλην η ακάματος νομοσταγής ρεπόρτερ προσθέτει συνεχώς καινούργια λιθαράκια: σε κάθε μέσο, όσο βαθιά συστημικό κι αν είναι, η χθεσινή είδηση ήταν «σύγκρουση αντιφασιστών με ακροδεξιούς». Για την αγέρθητη ρεπόρτερ, οι «ακροδεξιοί»¨μετατράπηκαν σε «κατοίκους», και μάλιστα εγκαλούσε και όποιον είχε αντίρρηση γι αυτό.

Ακόμα περήφανος/η για τα shares/retweet σου;

Οχι, εντάξει, περιμένω, απάντα πρώτα σε εκείνο το pm.