Η Εξουσία στη Φαντασία

Καλημέρα σας και καλή βδομάδα από το μάτι του κυκλώνα, όπου γύρω γύρω νεοφιλελεύθερη λαίλαπα και στη μέση έλλειψη φαντασίας.

Μεγάλος cockteaser ο Ιστορικός Χρόνος, αναγνώστη μου, σου υπόσχεται την πλήρη εξήγηση για Τη Ζωή, το Σύμπαν και τα Πάντα, και ταυτόχρονα κρατάει αυτό το θέλγητρο μακριά απ’ τα λιγούρικα ξερά σου, εσύ είσαι καταδικασμένος να ζείς απλώς την ιστορία, το τι σήμαινε θα στο εξηγήσουμε όταν μεγαλώσεις.

Είμαστε στο σημείο μηδέν της Κρίσεως. Η Κρίση, η Αποκάλυψη, είναι ήδη παρελθόν: μια μεγάλη καταστροφή ήρθε, τσεκ, οι μεγάλες μας βεβαιότητες τέθηκαν σε αμφισβήτηση,τσέκ, οι κοσμοθεωρίες αναμετρήθηκαν ξεσκαρτάρωντας η μία τα τρωτά σημεία της άλλης, τσέκ, και τώρα φτάσαμε στο μή παρέκει όπου καμία καινούργια ιδέα, καμία καινούργια ανάγνωση, κανένας από μηχανής θεός δεν πέφτει στο τραπέζι: κλειδωθήκαμε στο απόσταγμα των επιχειρημάτων μας έκαστος: «αυτονόητες μεταρρυθμίσεις της κοινής λογικής» vs. «νεοφιλελεύθερη επίθεση στο κοινωνικό κράτος». Αυτό είναι, αυτοί είναι οι παίκτες, κανείς δε χρειάζεται και δε μπορεί να κάνει πλέον απ’ το να πετάει κατακέφαλα στον αντίπαλο copy paste: «τα αυτονόητα, αλλά οι Καμένοι και οι Τσίπρες….» vs «οι πραιτωριανοί του καθεστώτος και οι ανάλγητοι τραπεζίτες» ad infinitum.

«Και τι πρόβλημα έχεις με το μανιχαϊσμό ρε αγικτάτορα»; Α όχι, κανένα, μια χαρά είμαι γω, σαν το ψάρι στο νερό, αλλά δεν είμαι μοναχοφάης, και θέλω να περνάει καλά όλη η ανθρωπότητα, μαλακία, το ξέρω, μου χει στοιχίσει άφθονες γκρίζες τρίχες πρίν καν τα 45 μου.

Οι εκλογές που έρχονται είναι οι το σημαντικότερο άχρηστο πράγμα που έκανες ποτέ στη ζωή σου. Άχρηστο γιατί άλλες διεργασίες δουλεύουν παράλληλα, ταυτόχρονα και παγκοσμίως, διεργασίες που δεν περνάνε απ’ το χέρι του κάθε Παπαδήμου, του κάθε Βενιζέλου, ούτε καν της κάθε Λαγκάρντ. (cockteaser ιστορικέ χρόνε, πάλι μας καύλωσες μεσημεριάτικα).

Και σημαντικότερο, γιατί o Iστορικός Χρόνος, πέρα από τσουλάκι, είναι κι η Πουτάνα σου. Τις δικές Σου επιθυμίες ικανοποιεί, και αν καμιά φορά αργεί, είναι για να μεγιστοποιήσει την απόλαυση όταν το ποθούμενο επιτευχθεί.

Αλλά μίνιμουμ προυπόθεση είναι να πείς τί θές.

Αν κάτι χαρακτηρίζει τη σημερινή συγκυρία, είναι η έλλειψη φαντασίας: Τίποτα δεν κρατάει για πάντα, κι όμως κανείς δε δείχνει να μπορεί να το διανοηθεί αυτό σήμερα, κανείς δε δείχνει να μπορεί έστω (πόσο μάλλον να πραγματώσει) μια Ζωή Μετά τον Καπιταλισμό.

Μια άλλη ζωή.

Ένα καινούργιο μωρό.

Για τους Μανομπακογιάννηδες αυτό είναι λογικό: ζούνε στον Ντίκενς κόσμο που ονειρεύτηκαν, το μόνο που μπορούν να ονειρεύονται είναι να τον κάνουν ακόμα χειρότερο.

Η Αριστερά βοηθάει όσο μπορεί σ’ αυτό, με το να παίζει αμυντικά, χεσμένη απάνω της ακομα και στην πιθανότητα να κερδίσει τον πόλεμο και να φτιάξει τον κόσμο που ονειρεύεται. Ακόμα χειρότερα: έχει πάψει να τον ονειρεύεται, ετεροπροσδιορίζεται μόνο με το τι «δε θέλει να κάνουν οι άλλοι».

Ας βάλουμε λοιπόν εμείς ένα χεράκι: ας βοηθήσουμε στη σύλληψη του νέου αυτού μωρού.

Κάντε την Αριστερά πατέρα της εκογικής νίκης. (στη «δουλειά» πάνω, θα μάθει).

Τους άλλους, γαμείστε τους τη μάνα.

Ετικέτες: , , ,

2 Σχόλια to “Η Εξουσία στη Φαντασία”

  1. Kατερίνα Σ.Μ. Says:

    Η ΔΗΜ.ΑΡ. σε ποιο ταμπλώ παίζει; Στo Αριστερό ή στους «άλλους»;

    (η σωστή απάντηση είναι ότι το παίζει και στα δύο ταμπλώ)

  2. Snowball Says:

    Γαμήστε τους την μάνα και τον πατέρα παρακαλώ…
    Ας μην κάνουμε διακρίσεις…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: