Archive for 31 Οκτωβρίου 2011

Μεταξικά βρακιά

Οκτώβριος 31, 2011

Είναι γνωστό ότι διαθέτω διεστραμμένη φαντασιά, γι αυτό η εικόνα της Μπρεζνιεφικά ακούνητης και αγέλαστης Διαμαντοπούλου να υπομένει τη σιωπηλή αποδοκιμασία των μαύρων μαντηλιών, με πήγε κατ’ ευθείαν συνειρμικά στην εικόνα μιας άλλης Σιδηράς Κυρίας, να χορεύει μόνη της λίγο πριν τη σκουπίσουν κι αυτή και σβήσουν τα φώτα της τελετής λήξης του 2004.

Βιβλιοστάτες οι δύο Σιδηρές Παρθένοι στην εργογραφία «Ελλάδα-Childhood’s End», και στη μέση, σάντουιτς, ο Κάρολος: να οργίζεται, ολίγον αποσβωλομένος (λογικό, για κάποιον που για ό,τι συμβαίνει στην Ελλάδα «τον ενημερώνουν»), και εύλογα σαστισμένος: τι έγινε ρε παιδιά; που πήγε η εποχή μου; ποιοί είναι όλοι αυτοί, τι τους έχω κάνει και γιατί διαταράσσουν τη μιλιτέρ παρέλαση μεσω της οποίας γιορτάζουμε την έναρξη πολέμου (στον υπόλοιπο πλανήτη γιορτάζουν τη λήξη: κουτόγραγκοι) υπέρ βωμών και εστιων;

Γιατί φτύνουν κατάμουτρα τον ιερό θεσμό της εστίας; Για τις εστίες τα κάνουμε όλα: από την εποχή που ηρωικά «δάνειζα» τον Αντρέα για να βάλει ένα κεραμύδι πάνω απ’ την αεροσυνοδό του, μέχρι σήμερα που καμαρωτά παρελαύνουν τα Σπίτια του Άκη υπό μορφή τάνκς, λέοπαρντ και αερόπλανων για τα οποία «λεφτά υπάρχουν», πάντα θα υπάρχουν, κι αν λείψουν απο κάπου αλλού, «μαζί τα φάγατε».

Γιατί θέλουν να μου χαλάσουν τη μία μέρα που περιμένω το χρόνο που μπορώ να πάρω μάτι μινιφορούσες μαθήτριες χωρίς να με στραβοκοιτάξουν;

Τι άλλο μπορεί να θέλει κάποιος σήμερα; Τι πρόβλημα μπορεί να έχει; Ποιός στα σωστά του δεν κάθεται να απολαύσει στοιχισμένες παρελαύνουσες μινιφορούσες ανήλικες; Και στην τελική, γιατί να μου το χαλάσει εμένα, που έφτυσα αίμα να επιβιώσω κάθε οβιδιακής μεταμόρφωσης του Σοσιαλιστικού Κινήματος, πάντα ορντινάτσα, πάντα στη σκιά, και πάντα μώκο, για να μπορέσω να γίνω αρκετά άχρωμος ώστε να φτάσω στο Ύπατο Αξίωμα;

Οι επιδέξιοι κώλοι θέλουν μεταξικά βρακιά.

Μη μας το στερείτε. Σας στερήσαμε τίποτα εμείς ;