Archive for Ιουνίου 2011

11 χρόνια Μ.Σ. (Μετά Σάμινα)

Ιουνίου 30, 2011

«Η κυβέρνηση δεν επιχειρεί. Επιχειρεί η αστυνομία».

Χρήστος Παπουτσής, Υπουργός ΠΡΟΠΟ στην κυβέρνηση ΟΠΑΠ, για τη χθεσινή «Απόβαση στη Νορμανδία» δια της οποίας διέσωσε τον Στρατιώτη Ευράϊαν από τα νύχια του εχθρού Έλληνα πολίτη.

Με τις υγείες σας.

Προς Αγανακτισμένους: Διάγγελμα Μπενίτο

Ιουνίου 29, 2011

Αγαπητοί Αγανακτισμένοι

Διατύπωσα και επαναλαμβάνω την πρόσκληση ενός ουσιαστικού, ειλικρινούς διαλόγου μαζί σας.

Σας απευθύνω αυτή την πρόσκληση με την ιδιότητα εν ενεργεία πρωθυπουργού. Τυπικά είναι αυτά, μη μπερδεύεστε, ούτως ή άλλως την εξουσία την ασκεί η Λαγκάρντ, ο Τρισέ, ο Μπέος, ο Μπόμπολας, η Μάργκαρετ, τέλος πάντων οποιοσήποτε εκτός από αυτόν που εμφανίζεται επίσημα σαν πρωθυπουργός εν είδει «αυτοφωράκια».

Απευθύνομαι σ΄εσάς γιατί είστε οι μόνοι που δείχνετε ένα ίχνος απόκρισης στα απανωτά ηλεκτροσόκ που κάνουμε. Οι υπόλοιποι είναι ζώα που θα μας ξαναψηφίσουνε, ενω εσείς είστε στα μάτια μας απλά ζώα που μέσω των αρθρογράφων μας θα σας κατηγορήσουμε ότι μας ψηφίζετε.(Κωλοπασόκια-αααχ, πάντα ήθελα να το πω αυτό).

Για να περάσουμε στην καρδιά του ζητήματος: απευθύνομαι σε σας γιατί είναι το «επικοινωνιακά σωστό» να απευθυνθώ σ’ εσάς. Γιατί σε περίπτωση που δεν το καταλάβατε, η μόνη μας αρμοδιότητα ειναι η επικοινωνιακή διαχείριση, κι εγώ ο Καταλληλότερος, γιατί είμαι «αυτός που τα λέει ωραία».

Όλα τα υπόλοιπα είναι προαποΦασισμένα (γαμάτο λογοπαίγνιο;). Ακόμα κι αν δεν ψηφίζαμε το Μεσοπρόθεσμο, ήταν ήδη έτοιμα στημένα τα plan B: Θα μας δανείζανε λεφτά είτε το θέλαμε είτε όχι, και θα πουλήσουμε ακόμα και τη μάνα σας, είτε το θέλουμε-εδώ δεν έχει όχι (δικιά μας είναι στην τελική;). Στη Δεινοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα, και όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη-των Αγορών.

Εσείς εκεί έξω είστε irrelevant-ούτως ή άλλως μέσα δεν ακούμε το χριστό μας. Είτε τραγουδάνε οι Tiger Lilies είτε σας ρίχνουμε όλα τα χημικά-που-ποτέ-δεν-είχε-ο-Σαντάμ, εμείς ακούμε μόνο τη μονότονη μουρμούρα από «αντάρτες’ βουλευτές που θα βγάζανε και τη γιαγιά τους στο κλαρί για λίγη ακόμα κονομοβολευτική θητεία. (Για να δείτε ποιός ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ υποφέρει).

Κάπως έτσι θα γίνει και με σας: θα διαλέξουμε εκπροσώπους απο σας με την ίδια λογική που τους διαλέγουν τα κανάλια: εκείνοι διαλέγουν τα πιό νούμερα. Εμείς θα διαλέξουμε τα ποιό φυτά, τίποτα πασοκόφατσες με φω-«νεανική ορμή» τύπου Βουλής των Εφήβων, και θα στήσουμε μια ωραία εκπομπούλα στην τηλεόραση όπου θα επέλθει και τύποις η Εθνική Συνεννόηση. Ο Σταύρος Θεοδωράκης θα αναλάβει μεσω του εκλεκτού θιάσου ποικιλιών του να πείσει την κρίσιμη μάζα νοικοκυραίων ότι εμείς με τα απαγορευμένα από κάθε διεθνή σύμβαση χημικά είμαστε η νομιμότητα κι εσείς που τολμάτε τα παρευρίσκετε σε δημόσια πλατεία είστε καταπατητές και τσαντιρόγυφτοι, κι ό,τι απομείνει μετά θα το στείλουμε στην εντατική με ανάποδες κλομπιές και «ακίνδυνες» κρότου λάμψης που ακρωτηριάζουν ακόμα και τους χειριστές τους.

Σας περιμένω  στο γραφείο μου, γιατί οπουδήποτε αλλού τρώμε γιαούρτια.

Παντοτινά δικός σας (as in «δεν θα απαλλαγείτε τόσο εύκολα απο μας),

Μπενίτο Μασουλίνι.

Οδηγίες Κρίσεως

Ιουνίου 27, 2011

Tomorrow is the Big One. Μερικές απλές συμβουλές (feel free να συνεισφέρετε κι άλλες στα σχόλια) της τελευταιάς στιγμής, κυρίως για όσους δεν έχουν ξανακατέβει σε μεγάλη κινητοποίηση και (ελπίζω και εύχομαι) να αποφάσισαν να κάνουν την υπέρβαση για πρώτη φορά:

-Προστατέψτε τον εαυτό σας: ένα πασάλειμα με μάλοξ πριν (στην πλατεία στο ιατρείο συνηθως έχουν αποθέματα) βοηθάει, αλλά δεν κάνει θαύματα. Προστατεύστε μάτια και μύτη την ώρα που πέφτουν τα χημικά. Γυαλιά κολυμβητηρίου και χειρουργικές ή ποδηλατικές μάσκες, είναι ένα αρκετά καλό ημίμετρο.Για πιό χάρντκορ προστασία, αντιασφυξιογόνες μάσκες απ΄την Αθηνάς (αν ευσταθεί η έρευνα αγοράς μου, κανα 70ρι συν κανα εικοσάρι για το φίλτρο).Aν σας βρεί «το κακό», ψυχραιμία και μην τρίβετε/πλένετε τα μάτια σας εκείνη την ώρα, θα το κάνετε χειρότερο. Βρείτε χώρο καθαρού αέρα, απομακρυνθείτε απο το σύνεφο του δακρυγόνου, το τσούξιμο θα περάσει γρηγορότερα απ΄ό,τι φαντάζεστε.

-Προστατέψτε την κινητοποίησή σας: η «ωμή κρατική βία» λέγεται ωμή επειδή είναι αναιτιολόγητη και κρατική επειδή την ασκούν τα ΜΑΤ. Δεν είμαστε αυτοί, δεν πράτουμε έτσι. Δεν έχει σημασία αν ο «μπάτσοιμουνιά» με τη μολότοφ είναι εγκάθετος ασφαλίτης ή γνήσιο μπαχαλορεά, το ζήτημα είναι ότι αν δώσει πρώτος αφορμή για να αρχίσουν να λιανίζουν και να διαλύουν τον κόσμο, την έκανε τη ζημιά. Κάντε το ελάχιστο: μην τους αφήσετε να σας χρησιμοποιήσουν σαν ασπίδες. Μην τους προσφέρετε την κρυψώνα του πλήθους-απομονώστε τους.

-Προστατέψτε τη χώρα σας. Αύριο σας την κλέβουν και την πουλάνε κοψοχρονιά-μεθαύριο θα είναι αργά για δάκρυα. Αν δεν είστε διεθνής παίχτης με βλέψεις αγοράς δημόσιου αγαθού κοψοχρονιά, η θέση σας είναι μπροστά απ’ το μπλόκο, όχι από πίσω, ούτε στο σπίτι. Ενωθείτε με τους συμπολίτες σας. Απαιτείστε να σας δώσουν πίσω αυτά που σφετερίστηκαν ήδη για πολύ: Δημοκρατία και Δικαιοσύνη.

Ζητείστε πίσω τη χώρα σας.

Τα λέμε αύριο, κάτω.

«Αποκομικσοποιήσεις!»

Ιουνίου 24, 2011

Πω, ρε φίλε, πόσο καιρό έχουμε να μιλήσουμε γι (αυτό που ήταν αρχικά) το αντικείμενο του μπλόγκ, τα κόμικς.

Ταγμένος λοιπόν στο να δημιουργεί κόμικς ειδήσεις παρ’ όλη την κρίση, ο φίλος Λευτέρης Σταυριανός ετοιμάζει άλλο ένα Jemma Mega Blowout για το σαββατοκύριακο που έρχεται.

Σε αντίθεση με τους τραπεζόδουλους που μας κυβερνούν (να…δύο παράγραφοι και πάλι στο πολιτικό το γύρισα), ο Λευτέρης βάζει σε πράξη τη μόνη σώφρωνα λύση: δώστε κίνητρα να αγοράζει ο κόσμος να πάρει μπρός η αγορά, ναι δημιουργήσουμε πρωτογενές πλεόνασμα και να αφήσουμε πίσω μας την κρίση.

«Τι ρε φίλε, μόνο το εμπόριο να ‘ούμε είναι οι ζωές μας»;

Όχι, φίλε μου καλέ, αναγνώστη μου. Είμεθα πρωτίστως κοινωνικά όντα. Γι αυτό και όλο το Σαββατοκύριακο, οι περισσότεροι από τους έλληνες κομίστες που έχουμε εμπιστευθεί τα έργα μας στον κύριο φίλο Λευτέρη,θα βρίσκονται στα δύο καταστήματα «Jemma» (Kαλλιθέα και Πειραιά), και θα σας υπογράφουν αντίτυπα των κόμικς τους. Με το Λευτέρη έχουμε ήδη κάνει δύο παιδιά (κι είμαστε έγκυος στο τρίτο), το «Καλού Κακού» και το «Bleeding Hearts» (του οποίου η συνεργός Αλέξια Οθωναίου θα είναι επίσης παρούσα). Αποκτήστε τα όσοι δεν τα έχετε, και φέρτε να σας τα διακοσμήσουμε με το ανάλογο σχεδιάκι όσοι τα έχετε ήδη.

Ενημερωθείτε εδώ για το ποιές ώρες και πού μπορείτε να τους πετύχετε τους παρευρισκόμενους καλλιτέχνες:

 

see you there!

40 χρόνια Επτά ετών

Ιουνίου 20, 2011

Νέα μόδα αυτή. Διάβασα τρία τουλάχιστο διαφορετικά κείμενα κυμαινόμενης σοβαρότητας που όλα στηλιτεύουν το «ανιστόρητο σύνθημα «η χούντα δε σταμάτησε το ’73». Ακολουθεί σηκωμένο δάχτυλο και δασκαλίστικο ύφος προετοιμασίας απουσιολόγων για σχολική παράσταση του Πολυτεχνείου, ή για τη «βουλή των εφήβων». Ο λαϊκισμός πατάσσεται, ο σχετικισμός επίσης, και η απέχθεια για το ‘χύδην όχλο» ξεχειλίζει από τα νηφάλια μπατζάκια.

Το σύνθημα ωστόσο μεταφέρεται μισό. Είχα την ευκαιρία να το απολαύσω στο σωστό του ιστορικό κόντεξτ την προηγούμενη Τετάρτη. Στη νιοστή προσπάθεια των Τραπεζοφρουρών να «ψεκαστεί ο δάκος» και να διαλυθεί το πλήθος υπό τη στάμπα της «βίαιης εκτροπής», ο κόσμος κάθε φορά ανασυντάσονταν, επέστρεφε. Και φώναζε: «Ψωμί. Παιδεία.Ελευθερία«.

…το υπόλοιπο το ξέρετε.

Για το προηγούμενο έχουμε κάτι να πούμε; Μας τρέχει απ΄τα μπατζάκια κάτι απ’ τα τρία; Ένα έστω; Ένα στα τρία, έτσι για τη γεύση; Ένα για το γαμώτο, για να διαψεύσουμε τον συνάδελφο Καλαιτζή που γράφει για μια χούντα που «σαράντα χρόνια αργότερα παραμένει επτά ετών»;

Τίποτα για το ζητούμενο που παραμένει ίδιο;

Πάλι οι καρικατούρες μας φταίνε; όχι οι καραγκιόζηδες;

υ.γ. Αν βρεθείτε στο κέντρο αύριο, πάρτε μαντηλάκια καλού κακού. Αναμένεται να φυσήξει άνεμος Δημοκρατίας και πάλι, κακόπιστες φήμες λένε ότι έχει μια εσάνς απο πιπέρι (στο στόμα) και δάκρυα (στα μάτια).

Twilight’s Last Gleaming

Ιουνίου 16, 2011

σκίτσο για το "cartoonmovement"

Η εξέλιξη της πορείας των Ηνωμένων Πολιτειών από χωνευτήρι φυλών και ελπίδων στην post 9/11 Γκουανταναμέρικα κατοπτρίζεται ανάγλυφα στην εξέλιξη της αρχιτεκτονικής των πρεσβειών της. Μην πάτε μακριά, συγκρίνετε φωτογραφίες της εν αθήναις πρεσβείας δύο δεκαετίες πρίν, ανοιχτής πανταχόθεν και προσβάσιμης, με το Death Star του σήμερα, κόπιας των ανά τον κόσμο barricated πρεσβειών χτισμένων για να μπορούν να αποκρούσουν τα κύματα αγάπης που προκαλεί η benigh empire.

Κανείς δε μπορεί να κατηγορήσει την κυβέρνηση του ΓΑΠ ότι μπορεί να αντλήσει χρήσιμα συμπεράσματα από την βιωμένη πραγματικότητα του πλανήτη. Εμείς οι υπόλοιποι ας κρατήσουμε αυτό σαν το ιστορικά σημαντικό της χθεσινής μέρας. Όλα τα άλλα, (τα καραγκιοζιλίκια με τα ολοήμερα διακομματικά παζάρια, τα καραγκιοζιλίκια με τον ολοήμερο ψεκασμό πολιτών στην ηλικία της μάνας μου κλπ) τα έχουμε ξαναζήσει.

Αλλά αυτό ήταν μια πανεθνική πρώτη: Η Βουλή φραγμένη με κάτι που έμοιαζε ανησυχητικά με μικρογραφία του Berlin Wall. Checkpoint Ζαλοκώστα κι απο πίσω μισό χιλιόμετρο deadzone από κλούβες μέχρι το checkpoint Ρηγίλλης. Σιδερόφραχτες πολεμίστρες ως ο μόνος τρόπος ασφαλούς διέλευσης των βουλευτών υπό το κράτος του φόβου να έρθουν μούρη μούρη με την αγάπη του λαού που υποτίθεται είναι ταγμένοι να υπηρετούν.

Η ελληνική άρχουσα τάξη πήρε την τελευταία και πιό απότομη στροφή προς το ‘Ασχημο, το Σκοτεινό και το Αποξενωμένο. Σφίξτε τα δόντια, ακολουθεί η Άβυσσος.

Good Night, and Good Luck (αποχαιρετώντας τη «City Press»)

Ιουνίου 14, 2011

Θα έχετε παρατηρήσει ότι στο παρόν μπλόγκ συνήθως αναγγέλω την αρχή μιας συνεργασίας, ποτέ το τέλος της. Θα κάνω μια εξαίρεση, που νομίζω ότι την απαιτεί η έκταση και η ποιότητα της συνεργασίας, αλλά κυρίως ο σεβασμός προς εσάς, τους αναγνώστες.

Ξεκίνησα τη συνεργασία μου με τη «City Press» ακριβώς οχτώ χρόνια πρίν, την προ-Ολυμπιακή χρονιά που η Ελλάδα ήταν «top of the world» και ετοιμαζόταν να καταπλήξει την οικουμένη με το πόσο ακριβά μπορεί να πληρώσει για να της χώσουν κάμερες στον κώλο που θα της πιάνανε υπερτιμήσεις εργολαβειών για άχρηστα έργα μιας χρήσης.

Η συνεργασία μου λήγει οχτώ χρόνια και δύο πρωθυπουργούς μετά, με την Ελλάδα down on all fours, έτοιμη να καταπλήξει την οικουμένη με το πόσο ακριβά μπορεί να πληρώσει για να στήσει κώλο σε κερδοσκόπους που μετά το βιασμό θα της κλέψουν και τα παπούτσια. (όπως βλέπετε, οι κυβερνήσεις πέφτουνε αλλά ο κώλος σταθερή αξία).

Με την ούτως ή άλλως ουδέποτε πραγματικά υγιή αγορά των ΜΜΕ διαλυμένη, οι κατα φουρνιές απολύσεις έχουν πάψει να αποτελούν είδηση. Προηγήθηκαν πολλές και στη «city press», εύχομαι στους συναδελφους που συνεχίζουν να μην υπάρξουν κι άλλες.

Προσωπικά είχα την τύχη να βιώσω μια υποδειγματική συνεργασία, με μηδενική παρέμβαση στην εκφορά της γνώμης μου στη γελοιογραφία, ακόμα και όταν ερχόταν σε ευθεία αντιδιαστολή με το άρθρο που τη φιλοξενούσε. Είναι το πρώτο που ζητάω από κάθε συνεργασία, σαφώς πριν το οικονομικό. Αν όλοι οι συνάδελφοι πράξουν το ίδιο, θα έχουμε ένα καινούργιο τοπίο ΜΜΕ, στην υπηρεσία των πολιτών και όχι των εργολάβων & εφοπλιστών. Όσο έστω και λίγοι δεν το κάνουν, θα συνεχίσουμε να γινόμαστε βρισιά στο στόμα των Αγανακτισμένων.

Για την ιστορία, παραθέτω το πρώτο και το τελευταίο μου σκίτσο στην εφημερίδα:

Μάίος 2003:

Ioύνιος 2011:

 

Κλείνω αυτό τον κύκλο, αλλά δε χανόμαστε. It’s a big internet out here, και το φετίχ μου για την τυπωμένη σελίδα και την καθημερινή επαφή με τον αναγνώστη δεν θα με αφήσει να αφήσω τις καθημερινές μου γελοιογραφίες εκτός του φυσικού του χώρου-στις γελοιογραφίες, άλλώστε, οι άστεγοι σκεπάζονται πάντα με εφημερίδες!

See you in the funny pages!

 

ΠΑΣΟΚ: «20 μήνες ο Αγών μου»

Ιουνίου 6, 2011

«Μέσα σε 20 μήνες καταφέραμε πολλά…»

 

Να φύγετε. Να πάτε αλλού.

Ιουνίου 3, 2011

Τη δε εβδόμη ημέρα,  Εκείνος ανακάλυψε ότι υπάρχουν αγαναχτισμένοι πολίτες στο Σύνταγμα. Και Εκείνος, σάρξ εκ της σαρκός τους, ενώθηκε μαζί τους, φέρνοντας το ζωογόνο αέρα της Γένοβα και του Σιάτλ, από εκδήλωση της Τράπεζας της Ελλάδος για την κλιματική αλλαγή  ανάμεσα σε τραπεζίτες με ντρέντλοκς και το Μάνου Τσάο στα χείλη.

Επειδή ωστόσο η ομιλία έγινε σε κάποια ακατάληπτη γλώσσα που δεν υπάρχει καν στο «open subtitles», έκανα τον κόπο να σας τη μεταφράσω στα Ελληνικά:

 

Αγαπητοί μου συναγανακτισμένοι,

Έχετε δίκιο να αγανακτείτε. Σα γνήσιος αντιεξουσιαστής, αγανακτώ κι εγώ μαζί σας. Αλλά αγανακτείτε στο λάθος μέρος. Χαλάτε το σάλιο σας μπροστά απ’ το Ελληνικό κοινοβούλειο. Δεν παίρνουμε καμία απόφαση εκεί μέσα. Το κοινοβούλειο το έχουμε για να περνάμε νύχτα συνημμένες σε νομοσχέδια για την αναπαραγωγή της νυφίτσας, αποφάσεις που άλλοι έχουν πάρει αλλού.

Απλοί υπάλληλοι είμαστε. Διαταγές εκτελούμε. Μη μας αναγκάζετε να φεύγουμε νύχτα μέσα από επικίνδυνα πάρκα γεμάτα κωλομπαράδες. Τη δουλειά μας κάνουμε, οι «άνθρωποί τους στην αθήνα» είμαστε.

Να φύγετε. Να πάτε αλλού .Όταν ο Πάγκαλος λέει «μαζί τα φάγαμ廨 δεν εννοεί εσάς. Ο Θόδωρος μόνο με εξωτερικό μιλάει, δεν είδατε το λογαριασμό του κινητού του; Δεν αναρωτηθήκατε γιατί αυτή τη δήλωση την κάνω σε τραπεζική εκδήλωση;  Οι τράπεζες μας διορίζουν, και σε αντάλλαγμα όταν οι ανεξέλεγκτες πρακτικές τους τις σπρώχνουν στο γκρεμό, εμείς τις σώζουμε με τα λεφτά σας. Μετά κανείς ποτέ δεν θα ξαναμιλήσει γι αυτό, θα φταίει αποκλειστικά το δώρο σας κι η σύνταξή σας που «φτάσαμε ως εδώ».

Μη μπερδεύετε τις εξουσίες, ο Τρισέ δεν είναι υπάλληλος, εμείς είμαστε υπάλληλοι του Τρισέ, γι αυτό πάντα στο δίλημμα να κάνετε το σκατό σας παξιμάδι μέχρι να παγώσει η κόλαση ή να είναι η ΕΚΤ μείον μισό σέντ στο επόμενο εξάμηνο, η απάντηση είναι πάντα βουτηγμένη στον καφέ σας.

Ο αντιεξουσιαστής σας στην εξουσία.

ο Πρετεντέρης πάει πλατεία

Ιουνίου 2, 2011

Λοιπόν, το σημερινό άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη στα οπίσθια της «εφημερίδας της κυβερνήσεως» είναι γρίφος για δυνατούς λύτες. Ανάμεσα στην trademark αποστροφή για το χύδην όχλο και μπλα-μπλα-μπλα εκτροπή/ισοπέδωση/μισαλόδοξοι, διακρίνεται μια περίεργη άσκηση ισορροπίας: να ξεπλύνει κάθε υποψία ευθύνης από το κίνημα του «Συντάγματος», και να ρίξει την ευθύνη για το προχθεσινό σούσουρο με τους «πολιορκημένους βουλευτές» στους συγκεντρωμένους του Μίκη.

Κάθε ερμηνεία δεκτή, και ο αγαπημένος μας κάτοχος Βραβείου Μπότση δικαιούται να εκφέρει την αποψ…. ώπα. Να το συζητήσουμε αυτό, γιατί εδώ έχουμε θέμα.

H φράση-κλειδί είναι στην αρχή της δεύτερης παραγράφου: «μου λένε». Δεν ξέρω πόσες φορές και σε πόσους έχει ξανασυμβεί, αλλά είναι μια απ’ τις πιό ξεκάθαρες φορές που δημοσιογράφος ομολογεί ότι δεν έχει ίδια γνώση για το γεγονός για το οποίο ομιλεί.

Και πως να έχει; Ο άνθρωπος ο οποίος στο ίδιο κείμενο αναφέρει ως διαδρομή (και απ’ τις πιό άνετες!) του Μετρό την «Ομόνοια-Αμπελόκηποι», εκτίθεται μόνος του-σε γυάλινο πύργο.

Δεν είναι ο μόνος. Χθές στο tweeter, ο Πάσχος Μανδραβέλης απαντώντας σε πρό(σ)κληση συνομιλητών του να «τα πεί αυτά στο Σύνταγμα» είχε τη γνώση και την ειλικρίνεια να πεί ότι «μάλλον δεν θα ήταν ευπρόσδεκτος εκεί».

Ο ίδιος (στην ίδια συζήτηση) υποβαθμίζει τη σημασία του γεγονότος με ένα «δεν ειμαι ρεπόρτερ». Όχι, Πάσχο, είσαι κάτι βαρύτερο: οpinion maker, όπως κι ο Πρετεντέρης. Opinion makers που ομολογημένα όλο και περισσότερο αποκόβεστε από την πηγή των στοιχείων που θα μπορούσαν να κάνουν την opinion σας informed. Όταν το θέμα σας είναι τα παραπολιτικά και η αφόρητες σχοινοτενείς ερμηνείες της παραμικρής «αιχμής» του τελευταίου μέλους της Κ.Ο. , δεν έχετε πρόβλημα: το Da Capo, η «Βιβλιοθήκη» και το Jimmy’s είναι ακόμα αρκετά ασφαλή για σας.

Όταν η είδηση είναι ο κόσμος, για τον οποίο υποτίθεται υπάρχει και λειτουργεί ο Τύπος, σφίγγουν τα γάλατα: γιατί δε θα είσαι ευπρόσδεκτος Πάσχο; Γιατί δεν θα επιβίωνες ανάμεσά τους ούτε τρία δευτερόλεπτα Γιάννη; Γιατί χρειάζεσαι δεκαπέντε γορίλες για να πας πέντε μέτρα Νίκο, Όλγα κλπ;

Όταν στην ίδια συζήτηση Πάσχο σου πρότειναν να σωπάσεις για λίγο,  απάντησες ότι» δε μπορείς να σιωπήσεις, δουλειά σου είναι να μιλάς». Σε ποιόν; Για τί; Και με τι πηγές;

Τον κόσμο δεν πρόκειται να τον πληροφορήσεις: βρίσκεται στο Σύνταγμα και έχει άμεση άποψη. Οπότε με ποιούς συνομιλείς μέσα απ’ τις στήλες σου; Ποιανών την άποψη προσπαθείς να διαμορφώσεις; Σε ποιών την υπηρεσία βάζεις τον Τύπο;

Τι δουλειά έχετε στην πληροφόρηση όταν οι ίδιοι δε μπορείτε να την έχετε από πρώτο χέρι;

Τι δουλειά έχετε να γράφετε για τους αναγνώστες, όταν δε ζείτε καν στον ίδιο πλανήτη μαζί τους;