Archive for 10 Μαρτίου 2011

Γριοφίλ

Μαρτίου 10, 2011

Τώρα που το πολιτικό προσωπικό κωλώνει να πάει έστω και στο περίπτερο (και πριν δεν πήγαινε, είχαμε το άριστα εκπαιδευμένο αστυνομικό σώμα για τον ευγενή αυτο σκοπό), είναι στο χέρι ημών των πολιτών να τους μεταφέρουμε τον παλμό της ζώσας οικονομίας και να χαρτογραφήσουμε τις επιχειρηματικές ανάγκες και τις επενδυτικές ευκαιρείες που τόσο χρειάζεται η χώρα για να ορθοποδήσει (και για να έχουμε και κανα post πρόχειρο για τους εξυπνάκηδες του «ναί,αλλα εσείς τι προτείνετε»).

Όποιος πήγε να δεί στα σινεμά το «Λόγο του Βασιλιά» θα το παρατήρησε: όλος ο νορμάλ κόσμος πάει σινεμά σε πακέτα των δύο, άντε των τριών ατόμων: με τη γκόμενα ή με δύο φίλους.

Οι γριές πάνε σαν τις μπύρες: σε sixpacks + δύο δώρο, ενώ δεν είναι σπάνιες οι φορές που εκδράμουν κατα πούλμαν.

Παρφουμαρίζονται με «ω ντε ναφθαλίν«, φοράνε τα κουνάβια τους, και κάθονται στο σινεμά πλάι-πλάι σαν κορίνες του μπόουλιγκ. Τα εκπαιδευμένα αυτιά θα τις ακούσουν στο σκότος τις αίθουσας να τρίβονται σεξουαλισμένες στα καθίσματα στις σκηνές που δείχνουν στέψεις ή το εσωτερικό του Αβαείου του Ουεστμίνστερ.

Δυστυχώς, οι ταινίες που θα βγάλουν τις γριές απ’ το «αλτερ» και θα τις βάλουν στο «έμπασυ» είναι περί τις δύο το χρόνο: 0 «Βασιλιάς» (για συντομία «Κοκός Κεκές»), άντε και το «cheri». Πλανημένοι μαρκετίστες πιστεύουν ότι τα γκαφρά είναι στα «νεανικά κοινά». This? Last year. Τα νεανικά κοινά το πολύ να πεταχτούν τρία κλίκ παρακάτω, στο τορεντάδικο της γeιτονι@ς. Τα νεανικά κοινά ποντάρανε στον «κυνόδοντα» και χάσανε το Όσκαρ. Οι γριές είδανε το πουλέν τους να φεύγει με όλα τα αγαλματάκια παραμάζωμα.

Είναι λοιπόν επιτακτικη΄ανάγκη οι περί των κινηματογραφικών παράγοντες να επενδύσουν στο χρυσοφόρο είδος των γριοφίλ ταινιών: Πολίτικες Κουζίνες. Ελ Γκρέκους. Πράγματα που τα χουν ζήσει, που μιλάνε στα βιώματα και τις ανησυχίες τους.

Το ότι ο υπουργός πολιτισμού λέγεται Γερου-λάνος είναι μια καλή αρχή.