Archive for Οκτώβριος 2009

«Μario…ah, to Mario» Awards

Οκτώβριος 27, 2009

Το ιστολόγιο τούτο εγκαινιάζει το θεσμό των «Mario… ah, to Mario» awards, που θα απονέμεται κάθε… όποτε, στο δημοσίευμα (έντυπο ή ηλεκτρονικό) που θα αναπολεί με τη μεγαλύτερη δυνατή εσάνς ναφθαλίνης τους «παλιούς καλούς καιρούς».

aimil copy
Ο πρώτος που κέρδισε επάξια το «θείο Αιμίλιο» (το βραβείο είναι φόρος τιμής στον ομώνυμο ήρωα των «Κουραφέλκυθρων» που το ενέπνευσε) ήταν (φυσικά) ο Κ. Γεωργουσόπουλος για την ερμηνεία του «τα μπάρ(ζ)».
Αυτό το μήνα, ο «θείος Αιμίλιος» απονέμεται σε αυτό το πόστ, παμψηφεί και άνευ ανταγωνισμού. Συγχαρητήρια λοιπόν στον AΝemos, για μια μπραβούρα ερμηνεία!

Advertisements

οι Δράκουλες των Εξαρχείων

Οκτώβριος 26, 2009

oct23b
Το τί μαλακία έχει γραφτεί «για τα Εξάρχεια» αυτές τις μέρες δε λέγεται.
Οι χειρότερες ανήκουν σε δύο ειδών τύπους: σ΄αυτούς που δεν έχουν περάσει ούτε στα πέντε χιλιόμετρα απ΄ τα Εξάρχεια. Ποτέ στη ζωή τους. Αυτοί κάαααπως ψιλοδικαιολογούνται. Μέσα απο μονωμένα γραφεία με παχιές μοκέτες, ενημερωμένοι μόνο άλλους τύπους σε μονωμένα στούντιο με παχιές μοκέτες, έχουν κάθε δικαίωμα να ακούνε «άβατο» και να φαντάζονται κεφάλια αστών μπηγμένα σε πασάλους στο σύνορο της Ιπποκράτους, όπως και να ακούνε «περιπολία αστυνομικών» και να φαντάζονται καλοκάγαθους μουστακαλήδες αστυνομικούς/Αυλωνίτηδες, αντί για τα προτεταμένα αυτόματα που βλέπεις (go check, dummie) στην Ακαδημίας να κάνουν ωραίο σετάκι στη Λυρική.
Οι άλλοι είναι χειρότεροι: είναι οι τύποι που έχουν περάσει απο τα Εξάρχεια, ίσως και μεγάλο μέρος της νιότης τους, και κάπως κάπου απέναντι τους πήγε κάποια στιγμή η ζωή, και αρθρογραφούν για την ανάγκη «κατάλυσης» ενός αβάτου που ποτέ δε συνάντησαν, γιατί (θες από ντροπή; θές από αυτοπροστασία και στοιχειώδες γνώθι σ’ εαυτόν;) ποτέ δεν τόλμησαν έκτοτε να περπατήσουν στα πέριξ. Πολλά φαντάσματα στις ντουλάπες τους, και πολλά κρίματα στο λαιμό τους, και πολλές φάτσες που τα (και τους) θυμούνται…

Ο κακός Λύκος κι η Αριστερά: αυτά ούτε στα σενάρια.

Οκτώβριος 21, 2009

«Ζωή είναι αυτό που σου συμβαίνει ενώ κάνεις σχέδια για άλλα πράγματα» λέει ένα ρητό.
Και καθώς οι συγκεντρωμένοι στο «Floral» για την παρουσίαση του βιβλίου του Χριστόφορου κάνανε σχέδια για άλλα πράγματα (namely να αναλωθούν, πρωτοστατούντως και του εκ των ομιλητών Α. Τσίπρα σε άλλη μια ατέρμονη ομφαλοσκοπηση για το «αν είμαστε, ποιοί είμαστε, κι αν χάσαμε, πού το χάσαμε), έξω από αυτό η ζωή κινούνταν σε πιό «ροκ» ρυθμούς, γνώριμους πλέον στους κατοίκους και θαμώνες του «αβάτου» (τι ήθελα και τό γραψα; σόρυ, Χριστόφορε)-μέχρι που μπήκε μέσα:
Ο «Προστάτης του Πολίτη» Μιχαήλ θα ισχυριστεί ότι «του κάνουν προβοκάτσια», δεν είναι αυτο που νομίζουμε, δηλαδή ότι με το καλημέρα σας πάει να «σκίσει τη γάτα» στα Εξάρχεια για να δείξει ποιός είναι το αφεντικό και ο μίστερ Γαμάω.
Είτε μας δουλεύει είτε δεν ελέγχει τους «προστάτες», γεγονός ωστόσο παραμένει ότι (χρονικά λίγο μετά την αποχώρηση του κουλ Αλέξη από το χώρο) οι «Προστάτες του Πολίτη» στα πλαίσια «σκούπας» στην Πλατεία μπουκάρανε στο Floral, και μεταξύ άλλων τραβολογήσανε στη ΓΑΔΑ τον αγωνιστή του Πολυτεχνείου Δημήτρη Παπαχρήστου, και τους παριστάμενους δημοσιογράφους Στέλιο Ελληνιάδη και Σωτήρη Δαματόπουλο.

Μπράβο Μιχάλη, μπράβο αγόρι μου. Ο «Clear and Present Danger» της χώρας, οι τρομεροί «hoodies» γνωστοί-άγνωστοι του Τρομερού Αβάτου, είναι ασπρομάλληδες δημοσιογράφοι «της αριστεράς και της προόδου».
Προλαβαίνω να πάω για κατούρημα, ή την επόμενη μαλακία θα την κάνετε στο προσεχές πεντάλεπτο;

H Aριστερά και ο Κακός Λύκος

Οκτώβριος 20, 2009

Αρχικά σκέφτηκα να το ονομάσω ‘Σπλιτ!’ – χωρισμός, διαζύγιο, διαίρεση. Αλλά μου είπαν ότι ο τίτλος είναι αγκαζέ και έκανα πίσω. Έπειτα σκέφτηκα το ‘Η Αριστερά και τα τρία γουρουνάκια’. Kαλό φαινόταν κι αυτό, αλλά κάπου στο δρόμο -δεν ξέρω πώς- το ένα γουρουνάκι διαγράφηκε απ’ το κόμμα. Λίγο αργότερα, τα άλλα δύο διασπάστηκαν… Έτσι, κι αυτή η περίπτωση έμεινε στον αέρα».
΄Ετσι τελειώνει το δελτιό τύπου για το τελευταίο βιβλίο του Χριστόφορου Κάσδαγλη «Η Αριστερά και ο Κακός Λύκος«. Όπως όλα τα δελτία τύπου, αδικεί το βιβλίο.Γιατί, όποιος έχει έρθει έστω και μια φορά σε επαφή με τον τρόπο σκέψης του Χριστόφορου, (μέσα απο τα γραπτά του στη «Γαλέρα», ή κάποιο απο τα προηγούμενα βιβλία του) ξέρει ότι ο εχθρός είναι τα πρόβατα.

kakos

Και ποιός είναι ο τρόπος σκέψης του Χριστόφορου, και γιατί μας τα πρήζεις με τις αιώνιες μουρμούρες ενδοαριστερής ομφαλοσκόπησης;
Γι αυτό ακριβώς. Γιατί αν η Αριστερά είναι «οικοδόμημα», τύποι σαν το Χριστόφορο, είναι τα παράθυρα, τέντα ανοιχτά για να ανανεώνεται συχνά ο αέρας, αλλά και για να βλέπεις έξω-και πέρα.
Μυαλό που τρέχει «με χίλια»,ο Χριστόφορος μπορεί σε δύο παραγράφους να σε κάνει να αισθανθείς αθεράπευτα τεμπέλης.Νόμιζες ότι η αγγαρεία σου ήταν εύκολη-να αλλάξεις τον κόσμο (που σημαίνει «στο τέλος της μέρας» να συντάξεις μια αναφορά γιατί αυτό δε γίνεται).Ο Χριστόφορος είναι ο σπαστικός τύπος που θα σου προτείνει δέκα σχέδια δράσης, με είκοσι back up plans και τριάντα τρόπους εφαρμογής τους. Είναι τόσο δε πειστικός, που η φαντασίωσή του για μια εξέγερση των στρατευμένων στο φανταρίστικο οδοιπορικό «Απολύομαι και τρελαίνομαι» είχε βάλει σε νομικές περιπέτειες τόσο τον ίδιο όσο και το «Παρα Πέντε» που φιλοξενούσε τότε το αφήγημα.

Αυτός είναι ο Χριστόφορος. Ο τύπος που θα ξεκινήσει να γράφει ένα βιβλίο «για να εξηγήσει στο δεκάχρονο γιό του την Αριστερά», και δύο κεφάλαια μετά θα έχει ανοίξει το παράθυρο-για να κοιτάξει έξω, και πέρα.Και να κάνει μια στάση καταμεσής ενός βιβλίου που μεμψιμοιρεί γιατί η Αριστερά δεν αλλάζει τον κόσμο, και να θυμίσει ότι υπάρχουν δέκα σχέδια δράσης, με είκοσι back up plans και τριάντα τρόπους εφαρμογής τους.

Αναδημοσιεύω, με την άδεια του συγραφέα (είπαμε κι εμείς γιατί τόσο γλύψιμο-φιλαράκια είναι, κλασικά! Είσαστε κακόπιστοι.Πρώτα τον θαύμασα, μετά τπν γνώρισα). το επίμαχο κεφάλαιο:

Ο μονόλογος του γύφτου

ΜΗΝ ΚΑΘΕΣΤΕ ΑΛΛΟ στα γραφεία, υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που περιμένει – που μας περιμένει. Ας αφήσουμε τους αριστερίστικους βερμπαλισμούς, τις κοινοβουλευτικές μανούβρες και τα εσωκομματικά κόλπα. Υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που μας περιμένει. Υπάρχουν μετανάστες απ’ όλα τα μέρη της γης, υπάρχουν ανασφάλιστοι και εξαθλιωμένοι, παιδιά ξυπόλητα και γυναίκες. Ξέρω, οι ξένοι δεν ψηφίζουν, ναι, αλλά μπο¬ρούν να οργανωθούν. Είναι της γης οι κολασμένοι, θυμάστε;
Υπάρχουν φυλακισμένοι που μετράνε μέρες, που θα βγουν και δεν θα ’χουν να πάνε πουθενά. Υπάρχουν άστεγοι. Υπάρχουν άνθρωποι που παρανομούν για να μπούνε κάνα μήνα μέσα να φάνε, να ζεσταθούν. Υπάρχουν πόρνες και ναρκομανείς – και ναρκομανείς πόρνες επίσης. Υπάρχουν νέοι που θυμώνουν, καμιά φορά και για λάθος λόγους, που δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει αύριο αλλά περιμένουν, μας περιμένουν. Υπάρχουν άνεργοι και ανασφάλιστοι. Υπάρχουν γερόντια παρατημένα σε νοσοκομεία, σε ΚΑΠΗ, αφήστε τους αριστερισμούς, σας λέω, οι διαδηλώσεις δεν λύνουν όλα τα προβλήματα και για να απεργήσεις πρέπει προηγουμένως να έχεις δουλειά.
Εκτός από τους κατεργάρηδες υπάρχουν επίσης και τα κάτεργα, οι γαλέρες, τα κέντρα υποδοχής μεταναστών, τα γκέτο. Αμπάρια πλοίων, γεφύρια, αλάνες, καταγώγια, σπίτια που νοικιάζονται με το κρεβάτι. Ξέρω, οι ξένοι δεν ψηφίζουν, αλλά είναι το αλάτι της γης, το Ευαγγέλιο, θυμάστε; Είναι της γης οι κολασμένοι, η Διεθνής, τη θυμάστε τη μελωδία; Δεν μπορούν να ψηφίσουν (ακόμα), αλλά μπορούν να οργανωθούν – αν δεν μας νοιάζει να τους οργανώσουμε πώς στο διάολο θέλουμε κάποτε να κυβερνήσουμε και γιατί να υπάρχουμε;
Αφήστε τις κοινοβουλευτικές μανούβρες, δεν είμαστε καλοί σ’ αυτό, ποτέ δεν θα γίνουμε πολύ καλοί σ’ αυτό και ίσως να μη χρειάζεται, αλλά υπάρχει πολύς κόσμος εκεί έξω που μας περιμένει. Εντάξει, δεν έχουν διαβάσει Λουί Αλτουσέρ, ούτε καν Λεωνίδα Κύρκο, αλλά είναι εκεί έξω και περιμένουν. Εντάξει, δεν έχουν δικαίωμα ψήφου, αλλά και να είχαν μπορεί να έκαναν αποχή, οπότε τι σημασία έχει, σημασία έχει ότι είναι εκεί και περιμένουν, μας περιμένουν, αλλά εμείς είμαστε εδώ και συζητάμε, και παζαρεύουμε για τις καρέκλες και για τις αποχρώσεις της γραμμής. Εντάξει, εκείνοι δεν ψηφίζουν αλλά μπορούν να μπουν στα ασφαλιστικά ταμεία και να σωθούν, να τα σώσουν. Βάλτε ψηλά τον πήχυ, γαμώτο, ας μην περνάμε συνέχεια από κάτω. Καλό ήταν εκείνο το εύρημα με την Κατίντζα στο προεδρικό μέγαρο, κι εγώ το γούσταρα, καλό ήταν, που να πάρει, αλλά όποιος μένει μόνο στο εύρημα τη βρίσκει από αλλού, συνεννοηθήκαμε, έτσι;
Αφήστε τα εσωκομματικά κόλπα κι ακούστε τη νεολαία, ας οργανώσουμε τη νεολαία ή ας αφεθούμε σ’ αυτήν να μας οργανώσει, ας κάνουμε κάτι τέλος πάντων, εντάξει, μας γύρισε την πλάτη ή μπορεί και να νόμισε ότι της τη γυρίσαμε εμείς, απείχε από τις εκλογές, πήγε για μπάνιο, πήγε για χαβαλέ, δεν πήγε πουθενά και απλώς απείχε, αλλά και να μην απείχε τι θα γινόταν; Θα εκλεγόταν η Σωτηρίου; Ο Παπαδημούλης; Ε, και λοιπόν; Είναι εκεί έξω και περιμένει. Αν δεν μπορούμε να της μιλήσουμε, αν δεν μπορούμε να την παρασύρουμε μαζί μας και να παρασυρθούμε απ’ αυτήν γιατί να υπάρχουμε; Γιατί να κάνουμε εσωκομματικά κόλπα; Δεν είμαστε άλλωστε καλοί στα εσωκομματικά κόλπα, ποτέ δεν ήμασταν. Κάθε εσωκομματικό κόλπο ήταν και μια αιμορραγία, δεν είμαστε εδώ για εσωκομματικά κόλπα.
Και μη μιλάτε άλλο για τη γενιά των 700 ευρώ, δεν είμαστε η γενιά των 700 ευρώ – κι αν ποτέ γίνουμε, δεν θα μιλάμε για τη γενιά των 700 ευρώ αλλά θα είμαστε εκεί έξω και θα περιμένουμε. Εντάξει, δεν ψήφισε, έτρεχε ή βαριόταν, αλλά είναι εκεί που δεν είμαστε εμείς και που δεν θα πάμε ποτέ, όσο θα συνεχίσουμε να βερμπαλίζουμε και να μανουβράρουμε και να φραξιονίζουμε. Βάλτε ψηλά τον πήχυ, γαμώτο.
Ας γράψουμε προκηρύξεις στα αλβανικά και στα αγγλικά, σε όλες τις γλώσσες – και στα ελληνικά, βέβαια. Ας στείλουμε ξενόγλωσσα SMS. Όλοι έχουν ένα κινητό. Μπορεί να μην έχουν τίποτ’ άλλο, αλλά ένα κινητό το ’χουν. Το κινητό είναι η ντουντούκα του 21ου αιώνα, είναι ο υπολογιστής του φτωχού, τη θεωρία την ξέρουμε – με την πράξη τι γίνεται.

Το βιβλίο παρουσιάζεται αύριο (Τετάρτη 21) στις 7 στο «Floral» επί της πλατείας Αβάτου, κατα κόσμον Εξαρχείων.

Lodz-i-comix

Οκτώβριος 19, 2009

Για το Lodz Comics Festival είπαμε;
Τσου, δεν είπαμε, γιατί ήταν το σουκού των εκλογών κι όσο ναναι είχαμε την προσοχή μας στους πραγματικά δυσδιάστατους χαρακτήρες.
Για το Lodz, λοιπόν.Ρεπορτάζ, info και backgound στο site του Comicdom εδώ, και περισσότερες φωτογραφίες στο blog της Αλέξιας Οθωναίου, εδώ.
Tο επίσημο site του φεστιβάλ, εδώ
Kι εδώ; Weeee, more pics!

001

002

003

Μ. Χρυσοχοΐδης: «Μου δίνουν συγχαρητήρια από τα Εξάρχεια»

Οκτώβριος 14, 2009

oct13b copy

Mπάτσοι, Γουρούνια, Προστάτες του Πολίτη*

Οκτώβριος 12, 2009

Η είδηση απο τα «Νέα»:
«O κ. Χρυσοχοΐδης ανακοίνωσε πως από τον Ιανουάριο θα επανέλθει ο θεσμός του αστυνομικού της γειτονιάς, ενώ αναφερόμενος στις αστυνομικές επιχειρήσεις που έγιναν τη νύχτα της Πέμπτης και χθες το πρωί στην ευρύτερη περιοχή των Εξαρχείων επεσήμανε ότι στο εξής η παρουσία της Αστυνομίας θα είναι καθημερινή σε όλες τις γειτονιές. «Δεν υπάρχει κανένα γιουρούσι και καμία απολύτως παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων», πρόσθεσε και έσπευσε να επισημάνει ότι «δεν πρόκειται να ενοχοποιηθεί κανένας χώρος, αλλά θα αντιμετωπιστεί με αυστηρότητα ο χουλιγκανισμός και ο βανδαλισμός».
«Δεν θα υπάρχει αντίληψη ότι υπάρχει περιοχή που βρίσκεται εκτός ελέγχου. Η ανομία τέλος», τόνισε και μιλώντας για τις προβληματικές περιοχές σημείωσε ότι έγιναν προβληματικές ακριβώς εξαιτίας της ανοχής. «Το καθεστώς και ανομίας και ανοχής στην εγκληματικότητα, όπου διάφορες περιοχές της Αθηνάς έχουν γίνει ορμητήρια, δεν θα είναι ανεκτό». Η διαφθορά. Ο κ. Χρυσοχοΐδης πάντως έκανε σαφές ότι δεν θα είναι ανεκτό κανένα φαινόμενο διαφθοράς στην Αστυνομία και προσδιόρισε τους τομείς στους οποίους θα δοθεί προτεραιότητα. Οι βασικοί τομείς στην Αστυνομία: αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, συστηματική δουλειά και ύπαρξη οργανωμένου σχεδίου. Θα καταρτιστεί χάρτης με τις εγκληματογόνες περιοχές του Λεκανοπεδίου και ποια μορφή εγκληματικότητας αντιμετωπίζουν ώστε να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα.»

*copyritht Στάθη

Aγαπητέ Αϊ ΓΑΠσίλη (II)

Οκτώβριος 6, 2009

oct06 copy
Αν και δε μου έφερες ακριβώς αυτά που σου ζήτησα… σ΄ ευχαριστώ. Γιατί κατάλαβες εγκαίρως ότι αντί για χρήσιμα δώρα, προτιμάμε τα διασκεδαστικά.

Αγαπητέ Άϊ ΓΑΠσίλη

Οκτώβριος 6, 2009

).oct01 copy
‘Άγιε ΓΑΠσίλη μου, (επέτρεψέ μου να σε λέω ‘Αγιο, βλέπεις εγώ ενημερώνομαι απ’ τις εφημερίδες, κι αυτές αρνούνται να σε παρουσιάσουν σαν κάτι λιγότερο).
Σε αντίθεση λοιπόν με τους ιδιοκτήτες των εν λόγω εφημερίδων και λοιπών Μ.Μ.Ε. (δε χρειάζεται Υπουργείο Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Άγιε μου ΓΑΠσίλη, αυτοί είναι η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση, μην κάνεις τσάμπα κόπο),εγώ δε θα σου ζητήσω πολλά.
Μόνο να διατηρήσεις το βιοτικό επίπεδο του γελοιογραφικού επαγγέλματος στα ύψη που απολάμβανε επί Δεξιάς του Κυρίου. Δε χρειάζεται πολύ κόπο αυτό: μόνο να κάνεις το Χρυσοχοιδη υπουργό πράσινης ανάπτυξης όπως εικάζεται, ή τη Δαμανάκη Υπουργό πολιτισμού. Βάλε και καμιά Μιλένα, καμιά Φώφη, τα bambi eyes έχουν μεγάλο κοινό στους σκιτσοφίλ, δες πόσο πουλάνε τα Μάνγκα.
Τέλος πάντων, μη σε πατρονάρω, την ξέρεις τη δουλειά τόσα χρόνια, σου έχω εμπιστοσύνη.
Αυτά κι εδώ είμαστε, θα τα λέμε, εμείς οι μπλόγκερ(ζ).

Εκλογές-Εγχειρίδιο χρήσης

Οκτώβριος 1, 2009

Ό,τι χρειάζεται να ξέρετε για τις εκλογές, θα το βρείτε σε ένα χορταστικό άρθρο του Γιώργου Μπαζίνα στο τελευταίο τεύχος της «Γαλέρας». Θα το βρείτε εδώ