Archive for Νοέμβριος 2007

Πετρουλάκης για τα Ζωνιανά

Νοέμβριος 30, 2007

 Kυκλοφορούν από mail σε mail οπότε πιθανόν να σας έχουν έρθει, αλλά μια και ο εξαιρετικός συνάδελφος Ανδρέας Πετρουλάκης έχει σήμερα την ονομαστική τιμητική του, παραθέτω το σερί γελοιογραφιών που έκανε με θέμα τα Ζωνιανά (θέμα που τον εμπνέει και λόγω εντοπιότητας).Enjoy!

zoniana.jpg

Αταίριαστοι: Πακέτο

Νοέμβριος 29, 2007

paketo 

  ‘Εκδοση-πακέτο με τα πέντε αλμπουμάκια των «Αταίριαστων» μαζεμένα σε έναν τόμο.Θα διατίθεται αποκλειστικά απο την αλυσίδα καταστημάτων Public.

  Όπως θα ενημερωθήκατε φαντάζομαι και απο το advertising blitz,τo «Γιοφύρι-της-Άρτας» κατάστημα του Public στο Σύνταγμα ανοίγει όντως τις πύλες του την Τρίτη, αναβαθμίζοντας έτσι και την Αθήνα στο επίπεδο Ευρωπαϊκών Μεγαλουπόλεων όπως είναι ο Βόλος και η Θεσσαλονίκη.(Χα! Τώρα έχουμε και Τερκενλή, όντως δεν έχουμε να ζηλέψουμε τίποτα :p)

 Ξέρω, τώρα κουνάτε το κεφάλι σας του στύλ «έλα μωρέ, τους διαφημίζει επειδή θα έχουν το άλμπουμ του, καλά τώρα».Κατανοητόν, κι εγώ το ίδιο θά λεγα, αλλά η σειρά των γεγονότων είναι μάλλον ανάποδη:Δέχτηκα την αποκλειστική διάθεση του συγκεκριμένου άλμπουμ απο τη συγκεκριμένη αλυσίδα για έναν λόγο:

 Τα καταστήματα που αγαπάνε τα κόμικς είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, και έχοντας ήδη δεί το Public «σε δράση» στην περσινή διοργάνωση «Προβλήτα» της «Γαλέρας«, μπορώ να διαβεβαιώσω από πρώτο χέρι ότι είναι ένα από αυτά.

Τα μάθατε;(απο πού να τα μάθετε;) Απεργήσαμε

Νοέμβριος 28, 2007

Kαι τώρα που πέρασε η απεργία και δε μπορώ να κατηγορηθώ για σπάσιμο του ηθικού της or something, θα ξαναρωτήσω: τι πρακτικό αποτέλεσμα ακριβώς έχει μια «απεργία δημοσιογράφων»; Αυτό είναι το πιο έξυπνο όπλο που μπορούμε να σκεφτούμε, τόσοι φωστήρες στο επάγγελμα; Την αποχή απο το φυσικό μας όπλο, τη δημοσιοποίηση ειδήσεων; Kαι με πορεία στους δρόμους κιόλας; Tίποτα δεν έχουμε διδαχθεί απο τα μέσα στα οποία εργαζόμαστε; Aπο ποιόν στερήσαμε τί; Ποιόν πιέσαμε; Την κυβέρνηση; Πάρτυ θα έκανε αν κάναμε κάθε μέρα απεργία! Πάς καλά; Μια μέρα χωρίς στριμωγματικές ερωτήσεις, υπονομευτικά editorial και έλεγχο πεπραγμένων; (εεε…τα κάνουμε ακόμα όλα αυτά, σωστά;) Προκαλέσαμε κάποια έλλειψη στο κοινωνικό σύνολο;Μα εφημερίδες δε διαβάζουν, η τηλεόραση έχει κι άλλα σώου να εκπέμψει (η έμφαση στο «κι άλλα») και το ραδιόφωνο είναι μια όαση χωρίς γκαρίζοντες καταγγελτικούς τύπους.

 Δεν μας καταλαβαίνω, ειλικρινά.Τόσες άλλες λύσεις υπάρχουν (άρνηση προβολής κυβερνητικών πεπραγμένων, συντονισμένη δημοσίευση σε αποφασισμένη μέρα του θέματος που μας απασχολεί, μπλόγκς, ένα happening στο πρες ρούμ ή σε μια συνέντευξη κυβερνητικού στελέχους, κάτι…) και οι συνδικαλιστικοί φωστήρες το μόνο που μπορούν να σκεφτούν είναι ένα μέσο πίεσης του περασμένου αιώνα κι αυτό σε δόση-σφηνάκι;

Δηλώνω υπεύθυνα…

Νοέμβριος 27, 2007

…ότι δεν έχω παρακολουθήσει προσεκτικά την είδηση για τη κατηγοριοποίηση του Μπόμπ Σφουγγαράκη ως «βίαιου καρτούν».

Αυτό με καθιστά ικανό να επικοινωνήσω στο ίδιο μήκος κύματος με τους φαεινούς εγκεφάλους που κατέληξαν στο άνωθεν σκεπτικό.

Σκουπίστε τα πόδια σας στο χαλάκι!

Νοέμβριος 26, 2007

«΄Επαιξα» λίγο με την wordpress όταν στήναμε το blog των γελοιογράφων (soon to be announced-μαζί με το site).Xλιδή!’Ανεση!Κυρίλα!Λούξ!

(Και κυρίως, εύκολη ανανέωση των λίνκς-στο προηγούμενο βαριόμουν λίγο και θα μου κόβανε την καλημέρα πολλοί αν συνέχιζα έτσι)

Βιλκόμεν!

Mπορώ να έχω το έντυπό μου χωρίς καπότα, παρακαλώ;

Νοέμβριος 23, 2007

Tα «ψευδοεξώφυλα» εφημερίδων (ιλουστρασιόν διαφημιστικό που περιβάλει την κανονική εφημερίδα) εξελίσονται σε μάστιγα.Το κακό άρχισε απο τις Κυριακάτικες,και πέρασε ευλόγως και στις εξ ίσου μαζικές free press.Και άν στις Κυριακάτικες πες «δεν έχασε η βενετιά βελόνι,τρία χτυπηματάκια και μια φωτογραφία πολιτικού, άσε, καλύτερα να βλέπουμε καναν κώλο»,(άσε που στις περισσότερες το εξώφυλο επαναλαμβάνεται στο ιλουστρασιόν και η διαφήμιση μπαίνει στις άλλες σελίδες),στις free press που έχουν κάνει επιλογή να έχουν στη βιτρίνα τους το έργο κάποιου καλλιτέχνη,το πράγμα αρχίζει να γίνεται κακόγουστο και προσβλητικό.
Καταλαβαίνω ότι το χρήμα θα ρέει άφθονο για αυτή την παραχώρηση, αλλά πάντα το μεφιστοφελικό ζήτημα παραμένει: ο Σατανάς θα στα δώσει τα μέσα, αλλά μήπως καταλήγεις να σου υπαγορεύει και το σκοπό;
Πάντα αγαθή φύση εγώ,πιστεύω μέχρι αποδείξεως του εναντίου ότι όταν ξεκινάνε τα έντυπά τους οι εκδότες κάποιο δικό τους όραμα έχουν στο μυαλό,κι όχι απλώς να είναι αυτοσκοπός το να υπάρχει άλλο ένα έντυπο εκεί έξω.Πως αισθάνονται άραγε με αυτή τη χειροπιαστή υπενθύμιση ότι η Διαφήμιση έχει σκεπάσει κυριολεκτικά το περιεχόμενό τους;

Ho-Ho-Fuckin’- Ho

Νοέμβριος 20, 2007


Kανονικά το πόστ αυτό θα είχε σαν κύριο θέμα το σουρεαλισμό που βιώνουμε οι εντυπόγραφοι, να πρέπει να μπαίνουμε σε christmas mood κάπου ενάμισι μήνα πριν τα actual christmas, μια και τότε πρέπει να φτιαχτεί η ύλη που μας αναλογεί.
Και προτού προλάβω να γκρινιάξω για αυτό το χωροχρονικό jet lang, νά σου όλες οι βιτρίνες στολισμένες με θέμα «αγιοβασίλη, που να το βάλω το έλατο«;
Kάποτε ο στολισμός γινόταν βία μια βδομάδα πρίν.
Όταν άρχισε να γίνεται αρχές Δεκέμβρη, το κατάπιαμε με την απαραίτητη μουρμούρα για το φαταουλισμό τον εμπόρων.
Τώρα,μέσα Νοέμβρη γιατί ωρέ παλικάρια; Εντάξει, στην Αμερική τα ξεκινάνε καπάκι μετα το thanksgiving,μια πατέντα που εμπνεύστηκε ο Ρούσβελτ την εποχή του Depression.
Εδω;Να give thanks to whom? Κι εντάξει, όχι ότι δεν έχουμε Depression, αλλά το σπάστικ είναι ότι δεν έχουμε Ρούσβελτ…

(τα δείγματα είναι απο τα xmas comics που κάνω για το «Παρα Πέντε» και για τη «Γαλέρα»):

Eπετειακόν

Νοέμβριος 16, 2007

Eσύ, πού εμφανίζεσαι φέτος;

Νοέμβριος 15, 2007

Βlog, myspace, ή facebook; Μέγα και δισεπίλυτο το τρίλημμα του φερέλπιδος που θέλει να κάνει «social engineering» και δεν ξέρει ποια πλατφόρμα να διαλέξει.
Από πλευράς δημοσιότητας, μπλόγκς και facebook μάλλον υπερτερούν, με τα blogs να έχουν την τιμητική τους τουλάχιστο τρείς φορές την εβδομάδα σε κάποια ημερήσια πολιτική εφημερίδα,ενώ το facebook βρίσκει φιλόξενο λιμάνι στα glossy περιοδικά,με δόλωμα τους «γόνους επωνύμων» που συχνάζουν στα ενδότερά του (κάτι σαν Αράχωβα του web.2).
To myspace αντίθετα,δεν ευτυχεί της ίδιας κάλυψης στα ημεδαπά μέσα, παρόλο το «βαρύ πυροβολικό» απο Μαντόνες που το χρησιμοποιούν διεθνώς σαν εργαλείο προώθησης.
Τώρα, απο πλευράς περιεχομένου, τα ξεχωρίζετε ώς εξής: μπλόγκ είναι αυτό που γίνεσαι δημοσίως ρεντίκολο με αντάλλαγμα κάποια comments και κάποιους visitors που σου δίνουν την ψευδαίσθηση ότι δίνει οποιοσδήποτε δεκάρα για τη γνώμη σου.(highlight:να σε καλέσει ο Βενιζέλος για «γνωριμία με τους bloggers).
Facebook είναι αυτό που γίνεσαι δημοσίως ρεντίκολο με αντάλλαγμα την ψευδαίσθηση ότι «έχεις 374 φίλους» (highlight:να είσαι στην ίδια σελίδα με κοσμικούς χωρίς να χρειαστεί να χαρτζιλικώσεις τη Χριστίνα Πολίτη).
Myspace είναι το ίδιο, αλλά με πιό περίπλοκα γραφικά (highlight:να σου αφήσει επώνυμος καλλιτέχνης comment/spamoδιαφήμιση του επόμενου «event» του,με αφίσα-γκουμούτσα που κάνει δέκα ώρες ν’ανοίξει).
Στο επόμενο μάθημα:»Second Life:το καταφύγιο των χαμένων που δεν έχουν ούτε First»

Playing Doctor

Νοέμβριος 14, 2007

Λοιπόν, έχω παρατηρήσει το εξής: όταν αρρωσταίνω,νιώθω πως η κατάσταση που βιώνω διαρκούσε απο τα βάθη του χρόνου και θα διαρκέσει μέχρι τα τέλη της αιωνιότητας: δεν θυμάμαι πως είναι να είναι κανείς υγιής.Με το που γίνομαι καλά, το αμέσως επόμενο λεπτό έχω ξεχάσει τελείως την εμπειρία του πάσχοντος σώματος.Δεν ξέρω αν είναι κοινή εμπειρία,αν δεν είναι να το κοιτάξω, γιατρέ μου!