Κατ’ αρχήν: για να το βγάζουμε νωρίς-νωρίς απ’ τη μέση: σε οποιεσδήποτε τέτοιες περιπτώσεις, είμαστε με τη Σώτη. Δεν τίθεται δίλημμα, η κότα έκανε τ’ αυγό. Τελεία.
Αν μετά απ’ αυτό το disclaimer συνεχίζετε να διαβάζετε, πάμε παρακάτω: επειδή οι αφορμές είναι πλέον συχνές, κι επειδή σα χρήστες του ίντερνετ θα έχετε (σαν και μένα) μικρό attention span κι επειδή θα βαριέστε (σαν και μένα) να διαβάζετε 13 σελίδες σχόλια στο tvxs μόνο για την τελευταία απο τις ανάλογες αφορμές, θα σας γλυτώσω απο το μελλοντικό κόπο, και, έχοντας πλέον διαπιστώσει ότι το έργο ξαναπαίζεται κάθε φορά καρμπόν, θα σας κάνω ένα μπούσουλα εφ’ όλης της ύλης, και την επόμενη φορά αλλάζετε απλώς τα ονόματα και τις περιστάσεις:
Όλα άρχισαν όταν:
-H Σώτη Τριανταφύλλου
-Η Εύα Στεφανή
-Δανοί σκιτσογράφοι
-…………………… (συμπληρώστε εδώ την καινούργια αφορμή)
σε μια
-παρουσίαση βιβλίου
-έκθεση τέχνης/μπιενάλε
-εφημερίδα
-……………….
πρόσβαλε τα:
-ιερά και τα όσιά μας
-ιερά και τα όσιά μας
-ιερά και τα όσιά μας
-ιερα και τα όσιά μας
Το οποίο ήταν απαράδεκτο διότι:
-ελευθερία του λόγου δε σημαίνει ότι μπορείς να λες ό,τι θέλεις
-ελευθερία της τέχνης δε σημαίνει ο΄τι μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις
-ελευθερία του τύπου δε σημαίνει ότι μπορείς να γράφεις ό,τι θέλεις
———————————-
‘ασε που:
-σιγά τη συγγραφέα.Εγώ έχω πάψει να τη διαβάζω από καιρό.
-σιγά την καλλιτέχνη. Τι ήταν αυτό τώρα, μια μαλακία ήτανε.
-σιγά τη σάτιρα.Ας τα βάλουν με τους πραγματικά Δυνατούς, όχι με το θεό.
-…………………..
ούτως ή άλλως το έκανε
-για να γίνει θόρυβος και να πουλήσει
-για να γίνει θόρυβος και να πουλήσει
-για να γίνει θόρυβος και να πουλήσει
-για να γίνει θόρυβος και να πουλήσει
Κάπου εδώ έρχεται η υπεράσπιση, η οποία πρέπει απαραίτητα να ακολουθήσει τα εξής βήματα (με αυτή τη σειρά):
α. Να κυκλοφορήσει στο ίντερνετ κείμενο συμπαράστασης για υπογραφές
β.Να ψελίσει κάτι για δημοκρατία σε τηλεπαράθυρο, απέναντι σε αφρισμένο εκπρόσωπο του ΛΑΟΣ
γ. Να απολογηθεί για την ελευθεριακή του στάση που οδηγεί στο κάψιμο της Αθήνας και τις σφαίρες στα τμήματα, απέναντι σε αφρισμένο Πρετεντέρη
δ.Να παρεμβαίνει στις διαδικτυακές συζητήσεις για το θέμα, με παραλλαγές του: “και κάποιοι άλλοι τα κάνανε κάποτε αυτά, και φορούσαν αγκυλωτό σταυρό και δεν τους αρέσαν οι Εβραίοι και τα βιβλιά, και είδαμε αυτό που οδήγησε”.
ε.Στις ίδιες συζητήσεις, σε κάποιο σημείο της κουβέντας, οπωσδήποτε να κοτσάρει το:
“Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους,δεν διαμαρτυρήθηκα, γιατί δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν για τους κομμουνιστές δεν φώναξα,γιατί δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν κατεδίωξαν τους τσιγγάνους,ούτε τότε φώναξα, γιατί δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν έκλεισαν το στόμα των Ρωμαιοκαθολικών που αντιτάσσονταν στο φασισμό,
δεν έκανα τίποτα γιατί δεν ήμουν καθολικός.
Μετά ήρθαν να συλλάβουν εμένα,
αλλά δεν υπήρχε πια κανείς να αντισταθεί μαζί μου…
Mπρέχτ…”
And so on and so forth…
Νοεμβρίου 5, 2009 σε 7:32 μμ |
Άψογος!!!
Το τελευταίο πάντως δεν το είπε ο Μπρεχτ αλλά ο Martin Niemöller…
Δεν σου το παίζω έξυπνος, κι εγώ μέχρι πρόσφατα νόμιζα ότι το είπε ο Μπρεχτ και κάποιος με διόρθωσε…
Νοεμβρίου 5, 2009 σε 7:42 μμ |
Το ξέρω και μάλιστα ήθελα να το κοτσάρω από κάτω αλλά θα τραβούσε ακόμα μακρύτερα το κείμενο, χωρίς λόγο και εκτός θέματος: ούτως ή άλλως, όσοι το κοτσάρουν “Μπρέχτ…” γράφουν από κάτω, πιθανόν για έξτρα πόντους αριστεροσύνης… (ο άλλος ήταν και πάστορας)
Νοεμβρίου 5, 2009 σε 8:25 μμ |
Ναι, χαλάει την μανέστρα ο “τράγος” !!!
Νοεμβρίου 6, 2009 σε 10:18 πμ |
θες τωρα να σου τριψω στα μουτρα την 100% αυθεντικη επιστολη κισινγκερ οτι πρεπει οι αμερικανοι να πληξουνε τις πολιτισμικες μας ριζες, γλωσσα θρησκεια κλπ?
Νοεμβρίου 6, 2009 σε 11:55 πμ |
…. και το αβγό, τις “κότες”!
Όταν πρόκειται για ξύλο εναντίον του ΣΥΡΙΖΑ και ευθεία αντιπαράθεση με τον ταξικό εχθρό, δηλ. την αστυνομία, είμαστε καταπέλτες, όταν πρόκειται για μερικά αβγά από κότες ελευθέρας βοσκής εναντίον ενός συγγραφέα, απλά χιουμορίστες, έ;
Νοεμβρίου 6, 2009 σε 12:19 μμ |
@fight back: όχι, προτιμώ να μου προωθήσεις το μέηλ για τον Άρη που θα φαίνεται σα δεύτερο φεγγάρι ΜΟΝΟ φέτος τον Αύγουστο.
@maria tz: στο κάθε γεγονός, ανάλογα με τη βαρύτητά του.Συντεταγμένο κράτος~καταπέλτες. Πέντε (άντε εφτά) μαλάκες, τόσο html τους αναλογεί, και πολύ είναι.
Νοεμβρίου 6, 2009 σε 3:36 μμ |
Όντως πολύ εύστοχος ο αλγόριθμος των αντιδράσεων, αλλά υπάρχει διάκριση μεταξύ περιπτώσεων όπως αυτή της Τριανταφύλλου με εκείνες π.χ. της Εύας Στεφανή, του Κώστα Γαβρά και του «Τελευταίου Πειρασμού» – στις τελευταίες οι διαμαρτυρόμενοι απαιτούν από το κράτος να επέμβει και να απαγορεύσει το αντίστοιχο έργο και το καταφέρνουν, που είναι ο ορισμός της λογοκρισίας.
ΥΓ1. Ψιλοάσχετο, αλλά μπορεί να σε ενδιαφέρει: το προ δύο μηνών άρθρο όπου ο Γεωργουσόπουλος κατακεραυνώνει ένα «ασεβές βρετανικό κόμικ» το έχεις υπόψη; Νομίζω ότι βγάζει εξίσου πολύ γέλιο με εκείνο για τα μπαρζ! Τσεκ χίαρ.
ΥΓ2. Εκπρόσωπος των Ειδικών Φρουρών στη χθεσινή εκπομπή της Παναγιωταρέα τονίζει πόσο πολύ «άβατο» αποτελούν τα Εξάρχεια για την αστυνομία και λέει: «Ένα παιδί που μεγάλωσε στα Εξάρχεια και είναι σήμερα 18 χρονών δεν έχει δει ποτέ στη ζωή του αστυνομικό»…!!
Νοεμβρίου 7, 2009 σε 11:35 πμ |
Συμφωνώ ότι υπάρχουν διαφορές, συγκλίνουν ωστόσο οι λογικές.
Ναι, το ήξερα αυτό το άρθρο του Γεωργουσό, θα έγραφα εδώ, αλλά προτίμησα να απαντήσω επισήμως από το ίδιο μέσο, και έφαγα μεγαλοπρεπή πόρτα. Θα γράψω σχετικά τις επόμενες μέρες μάλλον…
Νοεμβρίου 20, 2009 σε 1:25 μμ |
Μόνο όταν η ελευθερία του (διαφωνούντα) λόγου μας μοιάζει δεσμώτης (προσωπικός), μπορούμε να μιλάμε για πραγματική ελευθερία λόγου… Λέω εγώ τώρα.
Νοεμβρίου 21, 2009 σε 4:07 μμ |
Ωραιο κειμενο, αν και φυσικα μου προκαλει μια μικρη καταθλιψη οτι πρεπει να γραφτει.
Νοεμβρίου 22, 2009 σε 7:01 πμ |
Πάντως είναι κάπως πιο σύνθετο από όσο φαίνεται εκ πρώτης. Μερικές φορές το αυγό έκανε την κότα..