Pitch Black

 Συνήθως σ΄αυτά τα καλοκάγαθα φιλανθρωπικά δρώμενα, όπως καλή ώρα η περιβόητη συσκότιση, (στα οποία παρεπιπτόντως βλέπεις να δηλώνουν το αγωνιστικό παρόν κυρίως αυτοί που είναι μέρος του προβλήματος) δύο επιλογές έχεις: συμμετέχεις και τα κάνεις μπαλόνια και στους φίλους σου με spam mails, ή τα κράζεις τάχα μου αποστασιοποιημένα και ψαχτουά διότι εσύ δεν είσαι πρόβατο και δε μασάς ποτέ με πανηγύρια για μαλάκες.

 Ε λοιπόν, υπάρχει και μια τρίτη επιλογή, πολύ πιο πλειοψηφική σύμφωνα με την εις βάθος έρευνα που έκανα τελείως στο ποδάρι, σύμφωνα με την οποία ούτε συμμετέχεις αλλά ούτε και δεν. Παράδειγμα τέτοιας πρακτικής είναι οι νηστείες του Πάσχα και τα διάφορα φολκλόρ της Μεγαλοβδομάδας, όπου “δεν πιστεύεις αλλά: είναι μια ευκαιρεία για αποτοξίνωση/πάω στην εκκλησία για το φολκλόρ, το “ω γλυκύ μου έαρ είναι ούτως ή άλλως γαμάτη μελωδία” καιταλοιπάκαιταλοιπά. Στην προκειμένη περίπτωση, “ξέρω ότι όλα αυτά ουδόλως βοηθάνε το περιβάλλον αλλά ούτως η άλλως εκείνη την ώρα κάνω τη σιέστα μου οπότε συμμετείχα αλλά δεν το έκανα και εξ επι τούτου”.

 Είναι μια κατάπτυστη πρακτική που αρμόζει σε ασπόνδυλους ναιμεναλλάδες, και στην οποία παρεπιπτόντως σκοπεύω απόψε να επιδοθώ!

Paligenesia!

Comics for you:Watchmen

Ευχή και κατάρα: Όπου διαβάσετε για ταινία βασισμένη σε κόμικ του Άλαν Μούρ…μείνετε μακριά απο το σινεμά. Αγοράστε το αντίστοιχο κόμικ και απολαύστε το “γουσσσσσσ” του ρεύματος που κάνει ο Νούς όταν ανοίγει λίγο παραπάνω.

 Ειδικά για το Watchmen λοιπόν:

Διαβάστε το κόμικ και ανακαλύψτε την κατά πολλούς κορυφαία στιγμή που έχει προσφέρει αυτό το μέσο.Πολλαπλά επίπεδα, πολλαπλές ανησυχίες, πολλαπλά στοιχήματα, όλα κερδισμένα: Αποδόμηση του Υπερηρωικού είδους.Ανατομία του ψυχισμού του vigilante.Bigger than Life διλήμματα και η αναζήτηση της Bigger than Human λύσης τους.Ο Χρόνος ειδωμένος μεσα απο τα μάτια ενός υπερόντος που βλέπει ταυτόχρονα παρόν, παρελθον και μέλλον (“a puppet who can see the strings”). O Τρομος μέσα απο τα μάτια ενός ανθρώπου που το Υπαρξιακό Κενό θρυμμάτισε για πάντα την καρδιά του. (Δεν σκοτώνει ο Θεός τα παιδάκια, ούτε τα ταϊζει η Μοίρα στα σκυλιά. Εμείς το κάνουμε. Μονάχα εμείς”).

 Άδυνατώ να τα χωρέσω όλα, και υπάρχει ο κίνδυνος να παρουσιάσω σαν σοβαροφανές κάτι που είναι απλούστατα σοβαρό, αλλά χωρίς να ξεχνάει να καθηλώνει με τον τρόπο εξιστόρησης.

 Δείτε την ταινία και μείνετε με (άλλο) ένα sensational σκουπίδι με τύπους με κολάν που δέρνονται σε slow motion, στα διαλείμματα συμπυκνωμένης πλοκής και υπερσυμπυκνωμένης πληροφορίας που στουμπώνει τον εγκέφαλο χωρίς να βγάζει κανένα νόημα.

 Αν τα αγγλικά σας είναι καλά (αλλα πολύ καλά όμως) αγοράστε την  αγγλική version. Αλλιώς, τιμήστε την ελληνική μετάφραση από τις εκδόσεις Anubis.

Bodies (II)